Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePrunus insititia
65
Soorten
interageren
118
Interacties
gedocumenteerd
Prunus insititia is herkenbaar aan de tere, witte bloemtrossen die vaak verschijnen voordat de bladeren uitlopen, en de gladde, donkerbruine schors. De soort vormt een belangrijke voedselbron in het vroege voorjaar. Met name de Andrena bicolor en de Spialia sertorius zijn afhankelijk van deze vroege energiebron.
Voorjaars-tankstation: 2 microliter nectar per bloem voor hongerige zandbijen.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Prunus insititia fungeert als een belangrijke energiebron: met ongeveer 2,0 microliter nectar per bloem levert de plant aanzienlijke hoeveelheden. Hiervan profiteren met name de Andrena cineraria en de Andrena flavipes. Ook vlinders zoals de Spialia sertorius of de Spialia rosae maken intensief gebruik van dit aanbod. Met een pollenmassa van 0,9 mg per bloem is de plant bovendien een essentiële eiwitbron voor de broedzorg van talrijke zandbijensoorten.
De pitten in de vruchten bevatten amygdaline, dat bij het kapotbijten blauwzuur kan vrijmaken. Hoewel het vruchtvlees onschadelijk is, is toezicht bij kinderen tijdens het eten van de steenvruchten aanbevolen. Verwarring met de giftige Prunus laurocerasus is mogelijk; deze heeft echter groenblijvende, leerachtige bladeren.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mär – Mai
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats met een diepe bodem.
De plant geeft de voorkeur aan matig vochtige omstandigheden; vermijd wateroverlast.
Planttijd is van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Graaf het plantgat ruim uit en geef de kluit na het planten voldoende water.
Een regelmatige uitdun-snoei in de late winter bevordert de vitaliteit en vruchtvorming.
Vermeerdering vindt meestal plaats via enten of worteluitlopers.
Vanwege de arbusculaire mycorrhiza (symbiose met bodemschimmels voor nutriëntenopname) is het gebruik van chemische meststoffen niet nodig.
Goede partner: Prunus spinosa – beide vullen elkaar ecologisch aan als vogelbeschermingshaag en bieden gedurende een lange periode voedsel voor inheemse insecten.
Prunus insititia behoort tot de familie van de roosachtigen (Rosaceae). De soort komt voor in Centraal-Europa en vestigt zich bij voorkeur op zonnige bosranden en traditionele hoogstamboomgaarden. Botanisch kenmerkt de plant zich door ovale, fijn gezaagde bladeren en steenvruchten. In tegenstelling tot de verwante Prunus spinosa is deze soort meestal doornloos of bezit deze slechts enkele korte takken die tot doorns zijn omgevormd. De plant vormt een arbusculaire mycorrhiza, een symbiose tussen schimmels en wortels.
65 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloRes_2022
•Mendeley_UK_2022
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →