
Pulsatilla vulgaris
14
Soorten
interageren
16
Interacties
gedocumenteerd
Pulsatilla vulgaris is herkenbaar aan de klokvormige, violette bloemen met gele meeldraden en een dichte, zilverachtige beharing. De soort is een karakteristieke plant van droge graslanden en staat op de Rode Lijst. De plant is aangepast aan voedselarme, zonnige standplaatsen en vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels (AM-mycorrhiza). Na de bloei ontwikkelt de plant geveerde vruchtstanden.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Pulsatilla vulgaris is een inheemse soort met een hoge natuurwaarde, in Duitsland geclassificeerd als kwetsbaar (Rote Liste 3). De bloei in mei biedt een bron voor bestuivers in droge habitats. De symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels draagt bij aan de stabilisatie van het bodemecosysteem.
Pulsatilla vulgaris behoort tot de familie Ranunculaceae en bevat stoffen die bij contact of consumptie giftig kunnen zijn en huidirritatie kunnen veroorzaken. Voorzichtigheid is geboden in de nabijheid van kleine kinderen en huisdieren.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Mai – Mai
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de volle zon.
De bodem dient droog en voedselarm te zijn; bemesting is niet nodig.
Zorg voor een goede doorlatendheid van de bodem om wateroverlast te voorkomen.
De ideale planttijd is van maart tot mei of in het najaar van september tot november.
Vanwege de penwortel dient de plant na het aanslaan niet meer te worden verplaatst.
Vermeerdering vindt plaats door het zaaien van verse zaden direct na rijping.
Terugsnoeien in de herfst is niet noodzakelijk.
Pulsatilla vulgaris behoort tot de familie Ranunculaceae. De soort is inheems en groeit van nature op kalkhoudende, droge en warme graslanden (xerothermrasen). De morfologie kenmerkt zich door fijn verdeelde bladeren en een beharing die bescherming biedt tegen verdamping en late vorst.
1 video over Wildemanskruid
12 soorten interageren met deze plant
2 andere soorten bezoeken de bloemen
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_760140637
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →