Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratiePyrus salicifolia
Pyrus salicifolia valt op door de smalle, zilvergrijs behaarde bladeren die sterk aan die van een wilg doen denken. Als houtige plant biedt deze soort structuur en vormt zij een habitat voor de lokale fauna. Omdat de plant is aangepast aan xerotherme standplaatsen, gedijt zij in droge en warme gebieden waar veel andere houtige gewassen niet kunnen overleven.
Zilverglans voor zonnige plekken: de robuuste wilde peer uit de Alpenregio.
Als inheems wild fruitgewas in Oostenrijk is Pyrus salicifolia een belangrijk onderdeel van regionale ecosystemen. De struweelstructuren bieden nestgelegenheid en beschutting voor vogels. Door de aanpassing aan xerotherme locaties bevordert de soort de biodiversiteit op plekken waar andere planten vaak niet gedijen. De vruchten vormen in het najaar een voedselbron, terwijl de bloemen in het voorjaar diverse bestuivers aantrekken die afhankelijk zijn van open bloemvormen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Apr
Groeivorm
Baum
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
7 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De bodem moet goed doorlatend zijn; stuwvocht wordt niet verdragen.
Plant de boom bij voorkeur tussen maart en mei of in het najaar tussen september en eind november, zolang de bodem niet bevroren is.
Tijdens de groeifase is regelmatig water geven noodzakelijk; daarna is de plant extreem droogteresistent.
Snoeien is meestal niet nodig, aangezien de boom van nature een fraaie, vaak overhangende vorm ontwikkelt.
Vermeerdering is mogelijk via stekken in de winter.
Achillea millefolium is een geschikte partnerplant, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan zonnige, schrale standplaatsen.
Pyrus salicifolia behoort tot het geslacht Pyrus binnen de familie van de roosachtigen (Rosaceae). De soort is inheems in Oostenrijk en komt daar voornamelijk voor in droge, warme struwelen. Kenmerkend zijn de vaak overhangende groeiwijze en de opvallend smalle, zilverachtig behaarde bladeren. Deze morfologische eigenschap dient als bescherming tegen sterke zonnestraling en uitdroging.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →