Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Myosotis laxa

FamilieGeslacht: VergissmeinnichtIndigen / Archäophyt

Over deze soort

Myosotis laxa valt op door de hemelsblauwe bloemen met een geel hart en een verfijnde groeiwijze op vochtige locaties. Als inheemse soort is de plant uitstekend aangepast aan de natuurlijke omgeving en de populaties zijn stabiel. Door het aangaan van een arbusculaire mycorrhiza (een symbiose met nuttige bodemschimmels) draagt de plant bij aan de bodemgezondheid. In de nabijheid van water of op vochtige graslanden levert Myosotis laxa een bijdrage aan de biodiversiteit.

Hemelsblauwe oeverplant: Inheemse schoonheid voor vochtige tuinplekken.

Ecologische betekenis

Als inheemse soort is Myosotis laxa een vast onderdeel van regionale ecosystemen. Van mei tot juli biedt de plant een nectarbron voor insecten langs waterkanten. Door de arbusculaire mycorrhiza draagt de soort bij aan de stabiliteit van het bodemecosysteem door nutriëntencycli te ondersteunen. De zaden dienen in de nazomer als voedselbron voor diverse vogels.

Jaarcyclus

Feb-mrtEerste groene rozetten lopen uit

Apr-meiIdeale planttijd in het voorjaar

Mei-julHoofdbloei en nectarperiode

AugZaadrijping en natuurlijke uitzaaiing

Sep-novTweede planttijd in het najaar

Dec-janWinterrust, bovengrondse delen dienen als beschermlaag voor de bodem.

Veiligheidsinstructie

Myosotis laxa is niet veilig voor consumptie. Zoals veel soorten uit de Boraginaceae-familie kan de plant stoffen bevatten die bij inname schadelijk zijn. Wees voorzichtig in de nabijheid van kleine kinderen of huisdieren.

Standplaats & kenmerken

Licht

Sonne

Vochtigheid

Feucht

Bodem

—

Bloeitijd

Mai – Jul

Bioregio

Continental

Groeivorm

Krautige Pflanze

Verhouting

Nicht verholzt

Bladtype

Breitblättrig

Planthoogte

0.263 m

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Verzorging & teelt

Myosotis laxa vereist een permanent vochtige tot natte standplaats. De plant gedijt het best op voedselrijke bodems in de zon tot halfschaduw.

•

De planttijd is tussen maart en mei of in het najaar van september tot november, zolang de bodem bewerkbaar is.

•

Zorg ervoor dat de bodem niet volledig uitdroogt, aangezien de soort is aangepast aan een vochtige oever (een overgangszone tussen water en land).

•

Vanwege de symbiose met bodemschimmels (arbusculaire mycorrhiza) dient het gebruik van minerale kunstmest te worden vermeden.

•

Vermeerdering vindt plaats via zaad of korte uitlopers.

•

Terugsnoeien is niet noodzakelijk, maar kan na de bloei in juli worden uitgevoerd.

•

Geschikte partner: Caltha palustris – beide soorten delen de voorkeur voor natte standplaatsen.

Wetenschappelijk profiel

Myosotis laxa behoort tot de familie Boraginaceae. De soort is als archeofyt of inheemse plant gevestigd in Duitsland en Oostenrijk. De plant geeft de voorkeur aan natte standplaatsen en kenmerkt zich door een vaak kruipende groeiwijze, waarbij dichte matten kunnen worden gevormd. Botanisch is de soort nauw verwant aan andere Myosotis-soorten, maar onderscheidt zich door de voorkeur voor permanent vochtige bodems.

Bronnen & dataherkomst

•FloraWeb / BfN

•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →