Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRhinanthus angustifolius agg.
Rhinanthus angustifolius agg.
FamilieGeslacht: Rhinanthus
Over deze soort
Rhinanthus angustifolius agg. valt op door de opvallend opgeblazen, behaarde kelken en felgele bloemen. Als halfparasiet onttrekt de plant water en voedingsstoffen aan grassen, waardoor de groei van dominante grassoorten wordt geremd. Dit creëert ruimte voor een grotere biodiversiteit in het grasland. De eenjarige plant zorgt door zelfuitzaaiing voor een natuurlijk evenwicht en is geschikt voor de ontwikkeling van een bloemrijke, schrale grasmat.
De natuurlijke regulator voor grasland: remt grassen en creëert ruimte voor bloemen.
Ecologische betekenis
De ecologische waarde van Rhinanthus angustifolius agg. ligt in de functie als natuurlijke regulator van de vegetatiestructuur. Door de groei van dominante grassen te onderdrukken, wordt voorkomen dat deze andere kruiden verdringen. Dit bevordert indirect een breder spectrum aan inheemse planten, wat de basis voor insecten versterkt. De rijpe zaden in de droge zaaddozen produceren een rammelend geluid; de verdroogde stengels bieden in deze fase schuilplaatsen voor kleine bodemorganismen.
Jaarcyclus
Apr-meiKieming en uitloop van jonge planten
Mei-junSnelle groei en knopvorming
Jun-augHoofdbloei
Aug-sepZaadrijping, rammelen van de zaaddozen bij wind
Sep-oktNatuurlijke zelfuitzaaiing
Nov-febZaden rusten in de bodem, winteraspect van afgestorven stengels.
Veiligheidsinstructie
Rhinanthus angustifolius agg. is niet veilig voor consumptie. De plant bevat stoffen die bij inname schadelijk kunnen zijn voor mensen en huisdieren. Zorg ervoor dat geen plantendelen worden gegeten. Raadpleeg bij accidentele inname direct een arts of het antigifcentrum.
Standplaats & kenmerken
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Standplaats: Kies een zonnige plek, aangezien de plant veel licht nodig heeft voor de ontwikkeling.
•
Bodem: De bodem dient kalkrijk of basisch te zijn.
•
Voedingsstoffen: Uitsluitend inzetten op schrale gronden; op bemeste bodems verliest de plant de concurrentiestrijd van grassen.
•
Vochtigheid: De bodem moet matig vochtig blijven, maar stagnerend water dient vermeden te worden.
•
Zaaitijd: Zaai in het najaar of het vroege voorjaar, aangezien de zaden een koudeperiode nodig hebben om te kiemen (koudekiemer).
•
Zaaiwijze: Druk de zaden licht aan; ze hebben bodemcontact en een open, ijle grasmat nodig.
•
Onderhoud: Maai het terrein pas in de nazomer na de zaadrijping om het bestand voor het volgende jaar te waarborgen.
•
Plantpartners: Bromus erectus fungeert vaak als waardplant in natuurlijke schrale graslanden.
Wetenschappelijk profiel
Rhinanthus angustifolius agg. behoort tot de familie van de bremraapgewassen (Orobanchaceae). De natuurlijke habitat bestaat voornamelijk uit vochtige graslanden en laagveen op kalkrijke bodems. De plant kenmerkt zich door tegenoverstaande, getande bladeren en lipbloemen. Als halfparasiet vormt de soort zuigorganen aan de wortels van naburige planten om hulpbronnen te benutten, wat de plant tot een ecologische regulator in graslandgemeenschappen maakt.
Video's
1 video over Rhinanthus angustifolius agg.
Top Pflanzen im Mai: Diese Wildblumen machen deine Wiese artenreich - Gartenexpedition #naturgarten
Bronnen & dataherkomst
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →