Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRhodiola pachyclados
Rhodiola pachyclados is direct herkenbaar aan de blauwgroene, rozetvormige en vlezige bladeren. Deze succulente plant is aangepast aan schrale omstandigheden en vormt na verloop van tijd dichte, tapijtvormige kussens. In juni bloeit de plant met lichte, stervormige bloemen. De soort gedijt op plekken waar andere planten door hitte niet kunnen overleven en is geschikt voor zonnige rotsspleten of muurkronen.
Blauwgroene kussenvormer: de robuuste specialist voor de zonnigste rotsspleten.
Rhodiola pachyclados bloeit in juni en biedt in deze periode voedsel. Omdat de soort gedijt op extreme standplaatsen zoals droge muren of rotstuinen, bezet zij ecologische niches die voor veel andere planten ontoegankelijk zijn. De vlakke bloemstructuren zijn toegankelijk voor diverse bestuivers. Als kussenvormende soort biedt de plant bovendien een koelere schuilplaats voor kleine bodemorganismen te midden van door de zon verhitte steenoppervlakken.
Rhodiola pachyclados is niet kindvriendelijk. Plaats de plant op een locatie die niet toegankelijk is voor spelende kinderen. Neem bij incidenten contact op met het lokale antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jun – Jun
Standplaats: Kies een plek in de volle zon met minimaal 6 uur direct zonlicht.
Bodem: Zorg voor een zeer goede drainage om schadelijke wateroverlast te voorkomen.
Planttijd voorjaar: De ideale periode is tussen maart en mei.
Planttijd najaar: Aanplant is mogelijk van september tot november, mits de bodem niet bevroren is.
Bodemvoorbereiding: Maak de bodem indien nodig schraler door toevoeging van zand of fijn grind.
Onderhoud: Snoeien is niet noodzakelijk.
Vermeerdering: In het voorjaar kunnen dochterrozetten worden afgesplitst en elders worden geplant.
Goede partner: Sedum acre — beide soorten prefereren extreem droge standplaatsen.
Rhodiola pachyclados behoort tot de familie Crassulaceae binnen de orde Saxifragales. De plant wordt gewaardeerd om de extreme winterhardheid. Het natuurlijke habitat bestaat uit hooggebergten, waardoor de soort is aangepast aan het leven in rotsspleten en op puinhellingen. De morfologie wordt gekenmerkt door dichte bladrozetten als aanpassing aan extreme standplaatsen. De plant groeit in kussenvorm en blijft als vaste plant het gehele jaar door zichtbaar.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →