Nog geen soortfoto beschikbaar

Riccia subbifurca

Meer informatie

De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.

Familie: RicciaceaeGeslacht: RicciaInheems — Nederland

Over deze soort

Riccia subbifurca is herkenbaar aan de gaffelvormig vertakte, smalle thalli die vaak kleine rozetten op open bodem vormen. Dit fijne levermos is gespecialiseerd in open plekken en beschermt de bodem tegen uitdroging en erosie. In natuurlijke tuinen fungeert het als vochtreservoir voor bodemorganismen zoals springstaarten (Collembola) en mijten (Acari), en draagt het bij aan de bodembiologie.

Een fijnmazige bodembeschermer die open plekken opvult en vocht vasthoudt.

Ecologische betekenis

De ecologische waarde van Riccia subbifurca ligt in de bodemecologie. De dichte moskussens bieden een habitat voor bodemfauna zoals springstaarten (Collembola), die organisch materiaal afbreken en de nutriëntencyclus bevorderen. Als pionierplant stabiliseert het mos open plekken en gaat het bodemerosie tegen. Daarnaast fungeert het weefsel als waterreservoir en beïnvloedt het het microklimaat direct boven het bodemoppervlak.

Jaarcyclus

feb-mrtHoofdgroeifase bij vochtigheid

apr-meiVoorjaarsplanttijd

jun-augZomerrust bij extreme droogte

sep-oktHergroei na regenval

novNajaarsplanttijd tot aan de vorst

dec-janWintergroen aspect en rijping van sporenkapsels

Veiligheidsinstructie

Deze soort is niet kindveilig. Hoewel er geen ernstige vergiftigingen bekend zijn, kunnen sommige levermossen stoffen bevatten die bij contact of consumptie irritatie van de slijmvliezen veroorzaken. Voorkom dat kleine kinderen de plant in de mond steken en draag bij voorkeur tuinhandschoenen bij het hanteren van de moskussens.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

—

Verzorging & teelt

Kies een standplaats met open bodem waar weinig concurrentie is van snelgroeiende grassen.
De soort gedijt op matig vochtige grond en verdraagt zomerse droogte door in een rustfase te gaan.
Geschikte locaties zijn in de winter vochtig en in de zomer droog en warm.
De ideale planttijd is van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Druk de plantdelen licht aan op de vochtige bodem; begraven is niet nodig.
Houd de plek in het eerste jaar vrij van afgevallen blad voor voldoende lichtinval.
Vermeerdering vindt plaats via sporen of door deling van de rozetten.
Geschikte partner: Draba verna, aangezien beide soorten de vochtige maanden van het vroege voorjaar benutten op open bodem.

Wetenschappelijk profiel

Riccia subbifurca behoort tot de levermossen (Marchantiophyta) uit de orde Marchantiales. De soort komt voor in Oostenrijk en groeit bij voorkeur op open, kalkhoudende of neutrale bodems in ijle vegetatie of op akkers. De plant vormt geen echte bladeren of stengels, maar bestaat uit een plat, gaffelvormig vertakt thallus dat zich nauw aan het substraat hecht.

Bronnen & dataherkomst

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →

Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.