Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRosa pseudoscabriuscula
12
Soorten
interageren
12
Interacties
gedocumenteerd
Rosa pseudoscabriuscula is herkenbaar aan de zacht behaarde bladeren en zachtroze bloemen. De soort staat op de Duitse voorwaarschuwingslijst voor bedreigde soorten. Gespecialiseerde vlinders zoals Spialia sertorius en Spialia rosae zijn afhankelijk van deze wilde roos. De plant gedijt op zonnige, voedselarme standplaatsen.
Zeldzame wilde roos: een essentiële nectarbron voor bedreigde dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze roos fungeert als waardplant voor zeldzame vlindersoorten, waaronder Spialia sertorius, Muschampia tessellum, Boloria thore en Boloria polaris. De bloemen bieden pollen voor wilde bijen en zweefvliegen. In de winter dienen de rozenbottels als energiebron voor vogels, terwijl het doornige struikgewas nestgelegenheid biedt.
Vanwege de doorns is de plant niet geschikt voor locaties waar kinderen spelen. De plant is niet giftig. Draag stevige handschoenen tijdens het planten.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Trocken
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Jun – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Licht: Een zonnige standplaats met minimaal zes uur direct zonlicht per dag is vereist.
Vocht: De bodem dient droog te zijn; wateroverlast moet worden vermeden.
Voedingsstoffen: Planten in schrale grond; gebruik geen minerale meststoffen of turfhoudende potgrond.
Reactie: Een kalkhoudende of basische bodem met een hoge pH-waarde is noodzakelijk.
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november), zolang de bodem bewerkbaar is.
Plantafstand: Houd een afstand van circa 1,5 tot 2 meter tot andere houtige gewassen aan.
Onderhoud: Snoeien is nauwelijks nodig; eventueel voorzichtig uitdunnen in de late winter.
Goede partner: Bromus erectus, die dezelfde voorkeur heeft voor droge, kalkrijke standplaatsen.
Rosa pseudoscabriuscula behoort tot de familie Rosaceae en is een inheemse soort in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De natuurlijke habitat omvat droge, warme graslanden en zonnige bosranden. De viltige beharing van de bladeren fungeert als bescherming tegen verdamping op droge locaties. Als plant die gedijt op schrale bodems, benut de soort ecologische niches. De plant vormt een arbusculaire mycorrhiza (een symbiose tussen schimmel en wortel).
1 video over Rosa pseudoscabriuscula
12 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →