Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus bellardii
Rubus bellardii
FamilieGeslacht: Rubusniet inheems Nederland
Over deze soort
Rubus bellardii is een inheemse wilde braamsoort die zich onderscheidt door haar boogvormig overhangende, vaak roodachtig behaarde stengels. Als inheemse soort is de plant volledig aangepast aan het lokale klimaat en draagt zij bij aan de regionale biodiversiteit door het bieden van beschutting en nestgelegenheid voor de lokale fauna.
Inheemse wilde braam: een robuuste schuilplaats voor de natuurlijke tuin.
Ecologische betekenis
Als inheemse plant is Rubus bellardii volledig geïntegreerd in het natuurlijke ecosysteem. De dichte groei van de stengels biedt ideale schuilplaatsen en veilige nestgelegenheid voor vogels. In de nazomer dienen de vruchten als natuurlijke energiebron voor de lokale fauna. Door deze wilde soort te kiezen, wordt een natuurlijke niche in de tuin ingevuld.
Jaarcyclus
Feb-mrtSnoeien van oude stengels
Apr-meiPlanttijd voorjaar en uitloop
Jun-julBloeiperiode
Aug-sepVruchtrijping
Okt-novPlanttijd najaar tot aan de vorst
Dec-janWinterrust en schuilplaats voor dieren
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Continental
Verzorging & teelt
•
Kies een standplaats in de halfschaduw, bij voorkeur aan de bosrand.
•
De bodem dient humeus en goed doorlatend te zijn.
•
Zorg voor een gelijkmatige bodemvochtigheid en vermijd wateroverlast.
•
De beste planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).
•
De bodem moet bij het planten vorstvrij zijn.
•
Als robuuste wilde soort is extra bemesting doorgaans niet nodig.
•
Vermeerdering is eenvoudig mogelijk via afleggers.
•
Een incidentele snoeibeurt van oude stengels houdt de plant gezond.
•
Geum urbanum is een geschikte partnerplant, aangezien beide soorten vergelijkbare lichtomstandigheden aan de bosrand prefereren.
Wetenschappelijk profiel
Rubus bellardii behoort tot de familie van de roosachtigen (Rosaceae). De soort is inheems in Duitsland en Oostenrijk en komt van nature voor op lichte bosstandplaatsen. Als overblijvende halfstruik vormt de plant karakteristieke stengels die bezet zijn met fijne klierharen. De bladeren zijn meestal drietallig met een fijn gezaagde bladrand. Op de Rode Lijst wordt de soort momenteel als niet bedreigd geclassificeerd.
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →