Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus incarnatus
12
Soorten
interageren
12
Interacties
gedocumenteerd
Rubus incarnatus is herkenbaar aan de zacht vleeskleurige bloemen. Deze zeldzame wilde soort is een inheemse archeofyt die uitstekend is aangepast aan het klimaat. De plant biedt waardevolle voeding aan zeldzame vlinders zoals de kalkgraslanddikkopje (Spialia sertorius). Omdat de soort op de Rode Lijst staat als bedreigd, draagt vestiging bij aan het regionale behoud van de soort. De plant gedijt op zonnige locaties aan de rand van heggen.
Zeldzame soort van de Rode Lijst: een paradijs voor gespecialiseerde dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Rubus incarnatus is van grote waarde voor gespecialiseerde vlinders. De nectar wordt benut door zeldzame dikkopjes zoals de kalkgraslanddikkopje (Spialia sertorius), Spialia rosae en Muschampia tessellum. Ook parelmoervlinders zoals Boloria freija en Boloria polaris maken gebruik van de plant. De vruchten dienen in de nazomer als energiebron voor inheemse vogels. Vanwege de status op de Rode Lijst is de soort ecologisch waardevoller dan gecultiveerde bramen.
Vanwege de krachtige stekels is Rubus incarnatus niet kindvriendelijk. Er bestaat risico op verwondingen voor kinderen en huisdieren in de directe nabijheid van de plant. Verwarring met giftige planten is uitgesloten bij herkenning van de typische braambladeren en eetbare vruchten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Continental
Standplaats: Volle zon tot halfschaduw aan de rand van de tuin of bij een heg.
Planttijd voorjaar: Maart tot mei, zodat de wortels voor de hitte kunnen vestigen.
Planttijd najaar: September tot november, wanneer de bodem nog warm en vochtig is.
Bodem: De plant is weinig eisend, maar profiteert van arbusculaire mycorrhiza; vermijd chemische meststoffen.
Veiligheid: Draag dikke handschoenen tijdens het planten vanwege de stekels; de soort is niet kindvriendelijk.
Onderhoud: Snoei elke twee tot drie jaar de oude, afgedragen stengels tot aan de grond terug.
Vermeerdering: De plant vormt uitlopers die kunnen worden afgestoken en verplaatst.
Goede partner: Geranium sanguineum, die van vergelijkbare zoomvegetatie houdt en ongewenste begroeiing onderdrukt.
Rubus incarnatus behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae) binnen de orde van de roosachtigen. De soort is inheems in Duitsland en Zwitserland en vestigt zich bij voorkeur aan warme bosranden en in struwelen. Morfologisch onderscheidt de plant zich door de karakteristieke bloemkleur en de groeivorm die typisch is voor de braamgroep. Een bijzonderheid is de symbiose met arbusculaire mycorrhiza (bodemschimmels die voedingsstoffen uitwisselen tegen koolhydraten), wat de groei op voedselarme locaties ondersteunt.
12 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →