Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus langei
12
Soorten
interageren
12
Interacties
gedocumenteerd
Rubus langei is herkenbaar aan de krachtige, boogvormig overhangende stengels en de scherpe stekels. Deze inheemse soort fungeert als een ecologisch knooppunt in de tuin. Verschillende soorten dikkopjes, zoals het kalkgraslanddikkopje (Spialia sertorius) en het moerasdikkopje (Muschampia tessellum), vinden hier waardevolle voedselbronnen. De plant biedt tevens een natuurlijke schuilplaats voor vogels en vereist weinig onderhoud.
Stekelige bescherming voor zangvogels en een nectarbron voor zeldzame dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze soort is een belangrijke voedselbron voor gespecialiseerde vlinders, waaronder het moerasdikkopje (Muschampia tessellum) en het kalkgraslanddikkopje (Spialia sertorius). Ook soorten als de zilveren maan (Boloria freija) en het oostelijk moerasdikkopje (Muschampia cribrellum) bezoeken de plant. Naast nectar voor vlinders bieden de dichte, stekelige takken een beschermde broedplaats voor zangvogels. De vruchten in het najaar dienen als energierijke voedselbron voor vogels en kleine zoogdieren die zich voorbereiden op de winter.
Vanwege de krachtige stekels is Rubus langei niet kindvriendelijk; er bestaat een risico op verwondingen bij het spelen of oogsten. De plant is niet giftig, maar dient op voldoende afstand van paden te worden aangeplant om onbedoeld contact te voorkomen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Kies een zonnige standplaats voor een gezonde groei en bloei.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; vermijd wateroverlast, maar voorkom dat de grond volledig uitdroogt.
Als plant met een gemiddelde voedingsbehoefte is normale tuingrond voldoende; extra bemesting is niet nodig.
De planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem vorstvrij is.
Houd een plantafstand van ongeveer 1,5 tot 2 meter aan vanwege de uitdijende groeiwijze.
Snoei afgedragen, bruine stengels in de late winter tot vlak boven de grond af om ruimte te maken voor nieuwe scheuten.
Omdat de plant een AM-mycorrhiza (symbiose met bodemschimmels) vormt, dient de bodem rond de wortels niet te worden omgespit.
Geschikte partner: Rosa canina, die vergelijkbare eisen stelt en samen een dicht, ecologisch waardevol vogelbeschermingsstruweel vormt.
Rubus langei behoort tot de familie van de roosachtigen (Rosaceae) en de orde Rosales. De soort is inheems en komt van nature voor aan bosranden, in heggen en struwelen die fungeren als overgangszone tussen bos en open terrein. Als inheemse soort is zij aangepast aan de lokale klimatologische omstandigheden. De plant kenmerkt zich door tweejarige stengels: in het eerste jaar vindt groei plaats, in het tweede jaar verschijnen de bloemen aan de zijtakken. De voorkeur gaat uit naar een verse (matig vochtige) bodem op een zonnige standplaats.
12 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →