Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus montanus
12
Soorten
interageren
12
Interacties
gedocumenteerd
Rubus montanus is een karakteristieke soort van bergachtige gebieden, herkenbaar aan de krachtig gestekelde, boogvormig overhangende stengels en witte bloemen. In een natuurlijke omgeving biedt de plant waardevolle leefruimte voor bedreigde vlindersoorten zoals het rode dikkopje (Spialia sertorius). Als mycorrhiza-plant draagt de soort bij aan de bodemgezondheid. In een natuurlijke hoek van de tuin fungeert de plant als een belangrijk toevluchtsoord voor de biodiversiteit.
Wilde kracht voor vlinders: een onmisbare kraamkamer voor dikkopjes.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze soort is een ecologische sleutelplant voor talrijke vlinders. Volgens actuele bestuivingsgegevens profiteren met name dikkopjes zoals het rode dikkopje (Spialia sertorius), Spialia rosae en Spialia orbifer van het aanbod aan nectar. Ook voor zeldzame parelmoervlinders zoals Boloria polaris en Boloria frigga vormt de plant een belangrijke voedselbron. In de winter dienen de merghoudende stengels als schuilplaats voor insectenlarven, terwijl de overgebleven vruchten een energierijke voedselbron bieden voor inheemse vogels.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Jun – Aug
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
2.027 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een zonnige plek voor voldoende energie voor de bloemvorming.
Bodem: De plant gedijt het best in verse (matig vochtige) grond en heeft een gemiddelde voedingsbehoefte.
Planttijd: De beste periode is het voorjaar van maart tot mei of het najaar van september tot november, zolang de bodem bewerkbaar is.
Verzorging: De plant is onderhoudsarm; extra bemesting is in normale tuingrond niet nodig.
Snoei: Snoei afgedragen stengels na de oogst tot bij de grond af om ruimte te maken voor nieuwe scheuten.
Vermeerdering: De plant vermenigvuldigt zich vaak zelfstandig door afleggers (stengeltoppen die bij bodemcontact wortelen).
Combinatie: Een geschikte partner is Rosa canina. Beide soorten delen vergelijkbare standplaatseisen aan de bosrand en vormen samen een dicht beschermend struweel voor broedende vogels.
Rubus montanus behoort tot de familie van de roosachtigen (Rosaceae) en is inheems in de middelgebergten van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De soort geeft de voorkeur aan bosranden en struwelen op verse, matig voedselrijke bodems. Morfologisch kenmerkt de plant zich door kantige, gestekelde scheuten en handvormig samengestelde bladeren. Als overblijvende halfstruik verhouten de stengels, waarbij bloemen en vruchten in het tweede jaar worden gevormd.
1 video over Rubus montanus
12 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →