Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus phyllostachys
Rubus phyllostachys is herkenbaar aan de opvallend bebladerde bloeiwijzen. Als inheemse soort is zij een waardevol onderdeel van de flora, hoewel zij op de Rode Lijst is opgenomen in categorie G (bedreiging van onbekende omvang). De soort is geschikt voor natuurlijke tuinen die zich richten op het behoud van zeldzame wilde planten op zonnige locaties. Vanwege de warmtebehoefte is de plant goed aangepast aan veranderende klimatologische omstandigheden.
Warmteminnende zeldzaamheid: een bedreigde wilde braam voor de tuin.
Als inheemse wilde plant draagt Rubus phyllostachys bij aan het behoud van de regionale biodiversiteit. Omdat de soort op de Rode Lijst in categorie G staat, is gerichte bevordering in de tuin een actieve bijdrage aan natuurbescherming. Door de warmteminnende eigenschappen (temperatuurwaarde 7) is de plant robuust bij stijgende temperaturen. De plant maakt gebruik van een VAR-mycorrhiza (vesiculair-arbusculaire mycorrhiza) voor een efficiënte nutriëntenvoorziening. De waarde ligt primair in de functie als zeldzame, structuurvormende habitat.
Vanwege de natuurlijke bewapening met stekels is Rubus phyllostachys niet kindvriendelijk. Kies een plantlocatie buiten speelruimtes. Er is geen specifieke giftigheid of verwarringsgevaar met gevaarlijke soorten bekend voor deze inheemse wilde plant.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Kies een volledig zonnige standplaats om aan de hoge lichtbehoefte van de plant te voldoen.
Zoek een warme plek in de tuin, aangezien de soort warmteminnend is (Ellenberg-temperatuurwaarde 7).
De bodem dient vers (matig vochtig) te worden gehouden; normale tuingrond is ideaal.
Als middelmatige verbruiker heeft de plant geen extra bemesting nodig.
De beste planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem vorstvrij is.
Houd rekening met voldoende ruimte, aangezien bramen doorgaans een uitdijende groeiwijze vertonen.
Vanwege de stekels is de plant niet kindvriendelijk.
Geschikte partner: Rosa canina – deze deelt de voorkeur voor zonnige standplaatsen en vormt samen een waardevolle, inheemse wilde struikhaag.
Rubus phyllostachys behoort tot de familie Rosaceae binnen de orde Rosales. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en koloniseert bij voorkeur warme, lichtrijke standplaatsen. Een bijzonderheid is de VAR-mycorrhiza (een symbiose tussen schimmels en plantenwortels), die de opname van voedingsstoffen in normale bodems ondersteunt. Morfologisch kenmerkt de plant zich door de bladeren die tot ver in de bloeiwijze reiken.
1 video over Rubus phyllostachys
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →