Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieRubus saxatilis
5
Soorten
interageren
7
Interacties
gedocumenteerd
5
Gastheerrelaties
Soorten
Rubus saxatilis kenmerkt zich door lange, zweepvormige uitlopers en scharlakenrode vruchten die uit enkele glanzende steenvruchtjes bestaan. De soort is inheems en komt voor in lichte bossen en op stenige hellingen.
Inheemse wilde bes en nectarbron voor diverse vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Rubus saxatilis dient als nectarbron voor diverse vlindersoorten, waaronder Brenthis ino en Pyrgus malvae. Ook nachtvlinders zoals Angerona prunaria maken gebruik van de plant. De rode vruchten worden in de nazomer door vogels gegeten, die bijdragen aan de verspreiding van de zaden. De kruipende groeiwijze biedt dekking aan kleine zoogdieren en loopkevers.
Rubus saxatilis is niet giftig. De vruchten bevatten grote, harde pitten die bij inslikken ongemak kunnen veroorzaken.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
Mai – Jul
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Bioregio
Continental
Groeivorm
Halbstrauch
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Laubabwerfend
Planthoogte
0.202 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de halfschaduw, bij voorkeur aan de bosrand.
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; de plant heeft een gemiddelde voedingsbehoefte.
De beste planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits er geen vorst in de grond zit.
De plant vormt een mycorrhiza-associatie.
Vanwege de vorming van uitlopers is voldoende ruimte nodig voor verspreiding over de bodem.
Terugsnoeien is niet noodzakelijk, aangezien de bovengrondse delen in de winter doorgaans afsterven.
Vermeerdering vindt plaats door het afscheiden van bewortelde uitlopers.
Rubus saxatilis behoort tot de familie Rosaceae binnen de orde Rosales. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Morfologisch onderscheidt de plant zich van de braam door de kruidachtige groeiwijze en de drietallige bladeren. De naam verwijst naar de harde pitten in de vruchten en de voorkeur voor stenige ondergronden.
1 video over Steenbraam
5 soorten gebruiken deze plant als gastheer
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →