Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieUitstaande vetmuur
Sagina micropetala
FamilieGeslacht: MastkräuterIndigen / Archäophyt
Over deze soort
Sagina micropetala is een kleine plant die zich kenmerkt door een opgaande groeiwijze en zeer kleine, vaak bloembladloze bloemen. Als inheemse soort vestigt deze plant zich in open plekken, zoals voegen in bestrating of op zandige paden.
Inheemse soort voor open voegen en zandige paden.
Ecologische betekenis
Sagina micropetala bloeit van mei tot september. Als inheemse soort vormt zij een onderdeel van het regionale ecosysteem en is zij aangepast aan droge, warme omstandigheden. De plant vormt arbusculaire mycorrhiza (AM), wat bijdraagt aan de nutriëntenopname in voedselarme bodems.
Jaarcyclus
FebruariWinterrust in bladrozetten
Maart-meiGroeiperiode
Mei-septemberBloeiperiode
Juni-septemberRijping van zaden
September-novemberGroeiperiode
December-januariOverwintering als groene plant.
Veiligheidsinstructie
Er zijn geen gegevens beschikbaar over de veiligheid voor kinderen. Hoewel er geen ernstige vergiftigingsverschijnselen bekend zijn, wordt consumptie afgeraden.
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Sep
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.061 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Standplaats: Zonnige plekken met open vegetatie of voegen.
•
Bodem: Voedselarm en zandig; de soort geeft de voorkeur aan doorlatende ondergronden.
•
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot november) bij vorstvrije bodem.
•
Onderhoud: Geen snoei nodig.
•
Water: Enkel bij extreme hitte licht water geven; de plant verdraagt droogte.
•
Bemesting: Niet nodig.
•
Vermeerdering: De soort verspreidt zich doorgaans via zaad.
•
Winterschutz: Geen bescherming nodig.
Wetenschappelijk profiel
Sagina micropetala behoort tot de familie van de anjerfamilie (Caryophyllaceae) binnen de orde van de Caryophyllales. De soort is inheems en komt voor als archeofyt. Typische groeiplaatsen zijn warme, droge tredplantengemeenschappen en open, voedselarme graslanden. De plant blijft klein en vormt dichotoom vertakte stengels.
Video's
1 video over Uitstaande vetmuur
Knotiges Mastkraut: Heimische Rarität für Feuchtzonen im Naturgarten
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →