Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSalix pontederana
Salix pontederana is herkenbaar aan de smalle, fijnbehaarde bladeren en de zilverachtige katjes in het vroege voorjaar. Deze in Oostenrijk inheemse wilg is een robuuste pioniersoort. De plant gedijt uitstekend op vochtige standplaatsen en is ecologisch waardevol voor de inrichting van een vochtige oever of een natte plek in de tuin.
Een zeldzame wilgensoort uit Oostenrijk voor vochtige tuinlocaties.
In het natuurlijke verspreidingsgebied in Oostenrijk fungeert Salix pontederana als bodemversteviger in oeverzones. Het dichte wortelstelsel beschermt de bodem tegen erosie bij hevige regenval. De vroege bloei biedt een essentiële energiebron voor insecten na de winter. Als inheemse struik ondersteunt de soort de biodiversiteit en biedt zij structuur en leefruimte in vochtige tuingedeelten waar andere houtige gewassen niet gedijen.
Salix pontederana is niet kindvriendelijk. De schors bevat bitterstoffen en salicine, wat bij consumptie kan leiden tot maagklachten of onwelzijn. Voorkom dat kinderen takken of bladeren in de mond nemen en plant de struik bij voorkeur in de randzones van de tuin.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats.
De bodem dient constant vochtig tot nat te zijn; de soort verdraagt geen droogte.
Een locatie nabij een beekloop of in een natte terreinlaagte is ideaal.
De planttijd is van maart tot mei of van september tot eind november, mits de bodem niet bevroren is.
Graaf een plantgat dat tweemaal zo groot is als de kluit en geef na het planten ruim water.
Een vormsnoei is in de late winter mogelijk om de compacte groei te behouden.
Vermeerdering is in de winter eenvoudig via stekhout (takken die direct in de grond worden gestoken).
Bemesting is doorgaans niet nodig, mits de bodem voldoende humus bevat.
Geschikte partner: Filipendula ulmaria, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan natte standplaatsen.
Salix pontederana behoort tot de familie van de wilgenachtigen (Salicaceae). Het natuurlijke verspreidingsgebied bevindt zich in Oostenrijk, waar de soort voornamelijk voorkomt in uiterwaarden en langs waterkanten. De struik groeit doorgaans meerstammig en bereikt een gematigde omvang. De soort is gespecialiseerd in het overleven in oeverzones en is aangepast aan wisselende waterstanden.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →