Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSalix smithiana
Salix smithiana is herkenbaar aan de lange, lancetvormige bladeren en zilverachtige katjes. Deze struik vormt een ectomycorrhiza, een symbiose tussen schimmels en wortels die de bodemgezondheid bevordert. Het is een robuuste pioniersoort die geschikt is voor vochtige locaties.
Inheemse groeikracht voor vochtige tuinen: de robuuste Salix smithiana.
Als inheemse soort is Salix smithiana een vast onderdeel van de natuur. De ecologische waarde komt onder meer tot uiting in de symbiose met ectomycorrhiza, die het bodemleven stabiliseert en de nutriëntencyclus ondersteunt. De soort staat op de Duitse Rode Lijst in categorie D (gegevens ontoereikend), waardoor observatie waardevol is. Als archeofyt is de plant goed aangepast aan de regionale omgevingsfactoren.
Salix smithiana wordt in tuinregisters geclassificeerd als niet kindvriendelijk. De schors bevat stoffen zoals salicine, die bij accidentele consumptie tot onverdraagzaamheid kunnen leiden. De plant is daarom slechts beperkt geschikt voor tuinen waar kleine kinderen spelen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mär – Apr
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
15 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Salix smithiana is een onderhoudsvriendelijke soort, mits de standplaats voldoet aan de behoeften. Als typische oeverplant is de soort aangepast aan habitats met voldoende bodemvochtigheid.
Standplaats: Een zonnige tot halfschaduwrijke plek is ideaal.
Bodem: De bodem dient diep en humusrijk te zijn; wateroverlast wordt doorgaans goed verdragen.
Planttijd: Aanplanten van maart tot mei of in het najaar van september tot november, zolang de bodem niet bevroren is.
Onderhoud: Wilgen verdragen snoei uitstekend. In de late winter kan de plant krachtig worden teruggesnoeid om de vorming van jonge twijgen te stimuleren.
Vermeerdering: Vermeerdering via stekhout in het voorjaar is eenvoudig.
Combinatie: Een geschikte partner is Iris pseudacorus, aangezien beide soorten gedijen op vochtige locaties.
Salix smithiana is een natuurlijke kruising tussen de boswilg (Salix caprea) en de katwilg (Salix viminalis). Als inheemse soort geeft de plant de voorkeur aan vochtige standplaatsen zoals uiterwaarden of langs sloten. De morfologie combineert de bredere bladeren van de ene ouder met de groeikracht van de andere. Een bijzonder kenmerk is de vorming van ectomycorrhiza, waarbij een schimmelnetwerk de wortelpunten omhult voor een wederzijdse uitwisseling van voedingsstoffen.
1 video over Salix smithiana
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →