Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSalix triandra subsp. triandra
7
Soorten
interageren
7
Interacties
gedocumenteerd
Salix triandra subsp. triandra is een struik die in het volwassen stadium herkenbaar is aan de afbladderende schors. De soort bereikt een hoogte van 3,68 m.
Struik met een hoogte van 3,68 meter die als habitat dient voor diverse vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Salix triandra subsp. triandra dient als voedselplant voor diverse vlindersoorten, waaronder de grote vos (Nymphalis polychloros) en de gehakkelde aurelia (Polygonia c-album). Ook soorten als de oostelijke vos (Nymphalis xanthomelas) en de oostelijke grote weerschijnvlinder (Apatura metis) zijn afhankelijk van deze wilgensoort. De zaden wegen 0,02 mg en worden door de wind verspreid. De takken bieden in de winter schuilplaatsen voor insecten.
Salix triandra subsp. triandra is niet veilig voor consumptie. Voorkom dat plantendelen door kleine kinderen worden geconsumeerd.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Feucht
Bodem
Mittelzehrer (Normaler Boden)
Bloeitijd
—
Bodemreactie
Basisch / Kalkhold
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Laubabwerfend
Planthoogte
3.679 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Volle zon (Ellenberg-lichtgetal 7).
Bodem: Permanent vochtig tot nat, bij voorkeur nabij water.
Voedingsbehoefte: Normale tot licht voedselrijke bodem.
Hoogte: Houd rekening met een eindhoogte van 3,68 m.
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar voor de eerste vorst.
Snoei: Terugsnoeien in de late winter bevordert de nieuwe uitloop.
Vermeerdering: Via stekken in vochtige grond.
Salix triandra subsp. triandra behoort tot de familie Salicaceae en is inheems in Midden-Europa. De natuurlijke habitat bestaat uit vochtige locaties, zoals wilgenstruwelen langs rivieroevers (oevervegetatie). De plant heeft langwerpige bladeren die aan de bovenzijde donkergroen glanzen en bij wrijven een amandelachtige geur kunnen verspreiden. De bladbladoppervlakte bedraagt 788,68 mm².
1 video over Amandelwilg
7 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →