Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSalix udensis
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Salix udensis valt op door de lange, elegante bladeren en de robuuste, houtachtige groeivorm die zorgt voor een duidelijke structuur in de tuin. Als breedbladige heester biedt deze soort een duurzame leefomgeving en beschutting. De plant staat bekend om haar vitaliteit en is bijzonder geschikt voor locaties met voldoende vochtigheid, waar zij zich tot een markant element ontwikkelt. Geef de plant voldoende ruimte om haar karakteristieke vorm volledig te kunnen ontplooien.
Robuuste structuurplant voor vochtige tuingedeelten.
Als houtachtig element vormt Salix udensis een bestendig kader in de tuin. Het breedbladige bladerdek biedt tijdens de zomermaanden schaduw en dient als schuilplaats voor diverse organismen. Door verdamping via de bladeren draagt de plant bij aan de regulering van het microklimaat en verhoogt zij de lokale luchtvochtigheid. Afgevallen blad in het najaar dient als voedingsbron voor bodemorganismen en bevordert de humusopbouw. In grotere tuinen fungeert de plant tevens als windscherm en gaat zij bodemerosie tegen.
Salix udensis is niet kindvriendelijk. Met name de schors en bladeren bevatten stoffen die bij consumptie onverdraagzaamheid kunnen veroorzaken. In tuinen waar kleine kinderen spelen, dient de plant op een locatie te worden geplaatst die niet direct als speelruimte wordt gebruikt.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Laubabwerfend
Planthoogte
10.42 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats met veel licht, bij voorkeur in de volle zon of lichte halfschaduw.
De bodem dient constant voldoende vochtig en voedselrijk te zijn om de krachtige groei te ondersteunen.
Planttijd voorjaar: bij voorkeur tussen maart en mei.
Planttijd najaar: alternatief mogelijk van september tot november, mits de bodem niet bevroren is.
Houd bij het planten voldoende afstand tot paden en gebouwen vanwege de krachtige wortelgroei.
Een snoeibeurt in de late winter bevordert de vitaliteit en helpt de gewenste vorm te behouden.
Vermeerdering is eenvoudig mogelijk via stekken in het vroege voorjaar.
Geschikte combinatie: Caltha palustris, aangezien deze soort vergelijkbare vochtige standplaatsen prefereert en de Salix udensis ecologisch aanvult in de oeverzone.
Salix udensis behoort tot de familie Salicaceae binnen de orde Malpighiales. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, met name de regio rond de Amoer. De plant kenmerkt zich door breedbladige, verspreidstaande bladeren en de voor het geslacht Salix typische houtige stam- en takstructuur. Het natuurlijke habitat bestaat uit vochtige oevers en uiterwaarden, waardoor de soort goed bestand is tegen tijdelijke wateroverlast.
1 video over Salix udensis
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →