Nog geen soortfoto beschikbaar
Saxicola stejnegeri
De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.
Saxicola stejnegeri is herkenbaar aan de donkere kop, de opvallende witte vlekken op de hals en de roodbruine borst, waarbij de vogel vaak rechtop op hekpalen of taktoppen zit. Deze kleine vogel is een insecteneter die zich voedt met kleine ongewervelden zoals kevers, vliegen en larven. Als grondbroeder bouwt de soort het nest goed verborgen in dichte vegetatie of graspollen. Als langeafstandstrekker is de vogel slechts een beperkte periode per jaar aanwezig. Een tuin zonder chemische gewasbeschermingsmiddelen draagt bij aan het behoud van natuurlijk voedsel. Open tuindelen met lage uitkijkposten bieden ideale omstandigheden voor de jacht. Een wild hoekje met hoog gras biedt de nodige dekking en rust. De roep is een kort, metaalachtig klikkend geluid dat doet denken aan het tikken van steentjes. Observatie dient op afstand te gebeuren om het natuurlijke gedrag niet te verstoren.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Als inheemse vogelsoort valt Saxicola stejnegeri onder de algemene natuurbescherming; nesten mogen niet worden verstoord of beschadigd. Vanwege het risico op verwarring met de inheemse roodborsttapuit is bij waarnemingen bijzondere zorg geboden. Houd altijd een respectvolle afstand aan om de dieren tijdens de rust of het broeden niet te verontrusten.
Lichaam
Gewicht
14.7 g
Maximale levensduur
8,833 jaar
Voortplanting
Worp- / legselgrootte
5, 2× per jaar
Broedduur
14,5 dagen
Leeftijd bij uitvliegen
14 dagen
Geslachtsrijpheid
≈ 1 jaar
Taxonomisch behoort Saxicola stejnegeri tot de familie van de vliegenvangers (Muscicapidae) binnen de orde van de zangvogels. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, hoewel het oorspronkelijke hoofdverspreidingsgebied in Oost-Azië ligt. De voorkeur gaat uit naar open, structuurrijke landschappen zoals weilanden of braakliggende terreinen met verspreide struiken. Het onderscheid met de Europese roodborsttapuit is vanwege zeer gelijkaardige vederkenmerken uitdagend en vereist vaak een nauwkeurige bestudering van de details in het verenkleed.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →
Laatste update: 25-12-2025. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.