Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSaxicola stejnegeri
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 2026 · 100%
Saxicola stejnegeri is herkenbaar aan de donkere kop, de opvallende witte vlekken op de hals en de roodbruine borst, waarbij de vogel vaak rechtop op hekpalen of taktoppen zit. Deze kleine vogel is een insecteneter die zich voedt met kleine ongewervelden zoals kevers, vliegen en larven. Als grondbroeder bouwt de soort het nest goed verborgen in dichte vegetatie of graspollen. Als langeafstandstrekker is de vogel slechts een beperkte periode per jaar aanwezig. Een tuin zonder chemische gewasbeschermingsmiddelen draagt bij aan het behoud van natuurlijk voedsel. Open tuindelen met lage uitkijkposten bieden ideale omstandigheden voor de jacht. Een wild hoekje met hoog gras biedt de nodige dekking en rust. De roep is een kort, metaalachtig klikkend geluid dat doet denken aan het tikken van steentjes. Observatie dient op afstand te gebeuren om het natuurlijke gedrag niet te verstoren.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Als inheemse vogelsoort valt Saxicola stejnegeri onder de algemene natuurbescherming; nesten mogen niet worden verstoord of beschadigd. Vanwege het risico op verwarring met de inheemse roodborsttapuit is bij waarnemingen bijzondere zorg geboden. Houd altijd een respectvolle afstand aan om de dieren tijdens de rust of het broeden niet te verontrusten.
Körper
Gewicht
14.7 g
Max. Lebensalter
8.833333 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
5, 2× pro Jahr
Bebrütungsdauer
14.5 Tage
Ausflugalter
14 Tage
Geschlechtsreife
~1 Jahre
Taxonomisch behoort Saxicola stejnegeri tot de familie van de vliegenvangers (Muscicapidae) binnen de orde van de zangvogels. De soort is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland, hoewel het oorspronkelijke hoofdverspreidingsgebied in Oost-Azië ligt. De voorkeur gaat uit naar open, structuurrijke landschappen zoals weilanden of braakliggende terreinen met verspreide struiken. Het onderscheid met de Europese roodborsttapuit is vanwege zeer gelijkaardige vederkenmerken uitdagend en vereist vaak een nauwkeurige bestudering van de details in het verenkleed.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →