Sicus ferrugineus

Over deze soort

Sicus ferrugineus is herkenbaar aan het roestbruine lichaam, de opvallend verdikte kop en een lichaamslengte van acht tot dertien millimeter. De vlucht oogt enigszins onbeholpen tijdens het bezoeken van bloemen of het belagen van hommels. Er is jaarlijks één generatie. De vrouwtjes leggen hun eieren tijdens de vlucht direct op hommels; de soort is een parasitoïde, wat betekent dat de larve zich in de gastheer ontwikkelt en deze aan het einde van de ontwikkeling doodt. In de zomer zijn de volwassen dieren vaak te vinden op inheemse planten zoals beemdkroon of knoopkruid om nectar te drinken. Na de larvale ontwikkeling verpopt het dier zich in een puparium, de verharde laatste larvenhuid, direct in het lichaam van de overleden hommel in de bodem. Daar overwintert het dier beschermd tegen vorst. Het behoud van wilde bloemen zoals grote tijm of beemdkroon en het vermijden van diep omspitten van de bodem in de winter ondersteunt deze soort.