Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSideritis romana
Sideritis romana is herkenbaar aan de bleekgele tot witte lipbloemen die in dichte kransen direct aan de behaarde stengel zitten. Door de vroege bloei in mei biedt de plant voedsel op een moment dat veel andere droogteminnende soorten nog niet actief zijn. De soort is geschikt voor het ecologisch opwaarderen van open, zonnige plekken.
Vroege bloeier uit Oostenrijk: Sideritis romana voor zonnige, droge standplaatsen.
Sideritis romana vormt een waardevolle aanvulling op het aanbod in het vroege zomerseizoen. De bloei in mei voorziet in een belangrijke behoefte voor diverse bestuivers die op zoek zijn naar nectar op zonnige, schrale locaties. De lipbloemen zijn zo gevormd dat zij stuifmeel afgeven zodra een insect landt. De structuren van de plant blijven na de bloei vaak tot in de winter behouden als schuilplaats voor kleine organismen.
Sideritis romana wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Het is raadzaam de plant niet in de directe nabijheid van speelplaatsen te plaatsen. Vanwege de specifieke bloeiwijze en beharing is verwarring met giftige inheemse soorten vrijwel uitgesloten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Nectarwaarde
2
Pollenwaarde
2
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.15 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Planten kan in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot eind november.
Kies een volledig zonnige standplaats waar de bodem snel opdroogt.
De bodem dient schraal en zeer doorlatend te zijn om waterstagnatie in de wortelzone te voorkomen.
De plant verdraagt intensieve middagzon.
Bemesting is niet nodig, aangezien dit de stevigheid van de plant kan verminderen.
Vermeerdering vindt het eenvoudigst plaats door het zaaien van zaden in het vroege voorjaar.
Laat de uitgebloeide stengels tot het volgende jaar staan om zelfuitzaaiing te bevorderen.
Houd de bodem rondom de plant enigszins open zodat zaailingen voldoende licht krijgen om te kiemen.
Een geschikte combinatie is Thymus pulegioides, die vergelijkbare eisen stelt aan de bodem en vochtigheid.
Sideritis romana behoort tot de familie Lamiaceae (lipbloemenfamilie) en komt in Centraal-Europa voornamelijk voor in Oostenrijk. De natuurlijke habitat bestaat uit zonnige locaties met goed doorlatende bodems. De plant vertoont een morfologische aanpassing in de vorm van een fijne beharing, die beschermt tegen uitdroging. Kenmerkend zijn de etagegewijs geplaatste schijnkransen, een typische bloeiwijze voor veel vertegenwoordigers van dit geslacht.
•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)
•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →