Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieAnaphalis margaritacea
33
Soorten
interageren
60
Interacties
gedocumenteerd
Anaphalis margaritacea is herkenbaar aan de zilverwit viltige bladeren en karakteristieke, papierachtige bloemhoofdjes. De plant biedt tot laat in de herfst een betrouwbare voedselbron. Met name Halictus rubicundus en gespecialiseerde vlindersoorten zoals Melitaea phoebe bezoeken de bloemen. Dankzij de compacte groei en de lichte kleur voegt de plant structuur toe aan zonnige standplaatsen.
Zilveren glans en late nectarbronnen voor bedreigde vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze vaste plant biedt van juli tot oktober voedsel. Regelmatige bezoekers zijn onder meer Halictus rubicundus. Verschillende soorten zoals Melitaea phoebe, Melitaea varia en Euphydryas desfontainii gebruiken de bloemen als energiebron. De lichte zaden (0,0445 mg) worden door de wind verspreid, wat de natuurlijke verspreiding bevordert.
Anaphalis margaritacea is niet geclassificeerd als kindveilig. Hoewel de plant niet als zeer giftig wordt beschouwd, is toezicht bij contact met kleine kinderen aanbevolen. Neem bij vermoeden van inname contact op met een antigifcentrum.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
—
Bloeitijd
Jul – Okt
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.634 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats (lichtwaarde 7) voor een compacte groei en rijke bloei.
De bodem dient vers te zijn (matig vochtig, vochtwaarde 4); vermijd wateroverlast.
Als matige voedselvrager (voedingswaarde 4) is een bodem met een gematigd nutriëntengehalte vereist; overmatige bemesting is niet nodig.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar vóór de eerste vorst.
Houd bij de planning rekening met een planthoogte van exact 0,63 m.
De bodem moet neutraal tot zwak zuur zijn (reactiewaarde 6).
Snoei de plant bij voorkeur pas in het voorjaar om de wintersilhouet te behouden.
Goede combinatie: Achillea millefolium, die dezelfde voorkeur heeft voor zon en matige vochtigheid.
Anaphalis margaritacea behoort tot de familie Asteraceae en is inheems in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. De natuurlijke habitat omvat zonnige, matig warme locaties op neutrale tot zwak zure bodems. De lancetvormige bladeren met een oppervlakte van circa 1465 mm² zijn door hun beharing aangepast aan verdamping. De plant vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels, die de vitaliteit van de kruidachtige plant ondersteunen.
32 soorten interageren met deze plant
•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)
•Middleton-Welling_2020
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →