Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSilene schafta
Uitheemse soort (Neofyt)
Deze plant is niet inheems in Centraal-Europa. Ze werd na 1492 geïntroduceerd en heeft zich in het wild gevestigd. Gedocumenteerde interacties met inheemse fauna staan hieronder vermeld — deze vervangen echter niet de ecologische waarde van inheemse planten.
Silene schafta vormt dichte, tapijtvormende kussens met opvallende purperroze bloemen die laat in het seizoen verschijnen. Als laatbloeier is deze soort van juli tot oktober een belangrijke nectarplant voor bestuivers. De plant overbrugt het tekort aan voedselbronnen in de nazomer en gedijt goed op zonnige, rotsachtige standplaatsen.
Late purperroze bloei: een betrouwbare nectarbron tot in oktober.
Door de bloeiperiode van juli tot oktober levert Silene schafta een bijdrage aan de biodiversiteit in de nazomer. De buisvormige bloemen zijn toegankelijk voor bestuivers met langere monddelen. De dichte bladkussens bieden het hele jaar door bescherming aan de bodem en dienen in de winter als schuilplaats voor kleine organismen.
Silene schafta is niet geclassificeerd als kindveilig. Voorkom consumptie van plantendelen. Bij inname of vermoeden daarvan direct contact opnemen met een arts of het antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Jul – Okt
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige standplaats voor een optimale bloei.
De bodem dient goed doorlatend en schraal te zijn om wortelrot te voorkomen.
Gebruik bij zware grond een drainage van grind of zand.
De ideale planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het vroege najaar.
Houd een plantafstand van circa 20 centimeter aan.
Water geven is enkel nodig bij extreme droogte.
Een lichte snoei van de uitgebloeide stengels in het najaar bevordert de vitaliteit en compactheid.
Vermeerdering vindt plaats door het delen van de kussens in het vroege voorjaar.
Silene schafta behoort tot de familie Caryophyllaceae. Het natuurlijke verspreidingsgebied ligt in de Kaukasus, waar de soort groeit in alpine en subalpine gebieden op stenige ondergronden en in rotsspleten. De plant heeft een kussenvormige groeiwijze die bescherming biedt tegen extreme weersomstandigheden. De bloemen hebben de voor het geslacht typische, diep ingesneden kroonbladeren die ontspruiten uit een buisvormige kelk.
3 videos over Silene schafta
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →