Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSisymbrium sophia
Sisymbrium sophia is herkenbaar aan de fijn geveerde, bijna varenachtige grijsgroene bladeren. Kenmerkend zijn de kleine, lichtgele bloemen aan de toppen van de stengels, die vaak meer dan een meter hoog worden. Als pioniersoort koloniseert de plant snel open bodemoppervlakken. Door de vorming van mycorrhiza (een symbiose tussen plantenwortels en schimmels) draagt de plant bij aan de bodemkwaliteit voor opvolgende vegetatie op zonnige standplaatsen.
Filigrane pionier: Sisymbrium sophia brengt een wild karakter in zonnige tuindelen.
Als kruisbloemige biedt Sisymbrium sophia een bron voor insecten. Voornamelijk generalistische bestuivers maken gebruik van het stuifmeel van de bloemen. Pioniersoorten als deze dragen bij aan de stabilisatie van het lokale ecosysteem. In de winter dienen de zaden als voedselbron voor vogels zoals de putter. Daarnaast bevordert de plant via arbusculaire mycorrhiza de bodemgezondheid.
Sisymbrium sophia bevat mosterdolieglycosiden, natuurlijke afweerstoffen die bij huidcontact of consumptie van grotere hoeveelheden irritaties kunnen veroorzaken. De plant wordt niet als kindveilig beschouwd.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Sisymbrium sophia vereist weinig onderhoud.
Kies een zonnige standplaats, aangezien de plant warmte behoeft.
De bodem dient droog en doorlatend te zijn; wateroverlast moet worden vermeden.
De beste planttijd is van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem open en vorstvrij is.
Omdat de plant zich via zaden vermenigvuldigt, dienen de uitgebloeide stengels tot het voorjaar te blijven staan.
Bemesting is doorgaans niet nodig, daar de soort is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Vermijd intensieve bodembewerking om de arbusculaire mycorrhiza (een specifieke vorm van schimmelsymbiose in de wortelzone) te beschermen.
Sisymbrium sophia behoort tot de familie van de kruisbloemigen (Brassicaceae) en het geslacht Sisymbrium. De soort komt wijdverspreid voor en geeft de voorkeur aan ruderale terreinen en wegbermen. De plant is meestal een- of tweejarig en kenmerkt zich door smalle, tot vier centimeter lange hauwen. De stengel is aan de onderzijde behaard, terwijl de bovendelen vaak kaal zijn.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →