Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSolanum americanum
Solanum americanum valt op door de witte, stervormige bloemen en de glanzend donkere bessen. Als laatbloeiende soort biedt de plant van augustus tot oktober een voedselbron wanneer veel andere planten al zijn uitgebloeid. De soort verspreidt zich efficiënt via licht zaad en koloniseert graag open plekken. Gezien de giftige inhoudsstoffen van alle plantendelen is een zorgvuldige plaatsing vereist.
Laatbloeier voor wilde hoekjes: een 0,92 meter hoge plant met ecologisch potentieel.
De ecologische waarde van Solanum americanum ligt primair in de late bloeiperiode tussen augustus en oktober, wanneer het aanbod aan bloemen in het landschap afneemt. Met een gewicht van circa 1,1 mg per zaadje kan de plant nieuwe habitats snel koloniseren. De bessen worden in de herfst door diverse vogelsoorten gegeten, wat bijdraagt aan de verspreiding. De bladeren met een oppervlakte van circa 773 mm² dragen bij aan de lokale beschaduwing van de bodem.
De plant is giftig. Vooral de onrijpe bessen en het kruid bevatten alkaloïden zoals solanine en solasodine, die bij inname tot vergiftigingsverschijnselen kunnen leiden. Zorg ervoor dat plantendelen buiten bereik van kinderen blijven. Bij vermoeden van vergiftiging direct contact opnemen met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Aug – Okt
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Bladfenologie
Immergrün
Planthoogte
0.922 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats voor een optimale groei tot 0,92 m hoogte.
Planttijd: jonge planten in het voorjaar tussen maart en mei in de bodem zetten.
De bodem dient voldoende voedingsstoffen te bevatten voor de snelle groei van de kruidachtige scheuten.
Zorg voor een gelijkmatige vochtigheid, aangezien de plant bij sterke droogte snel verwelkt.
Bemesting is meestal niet nodig, omdat de plant is aangepast aan voedselrijke locaties.
Omdat de soort niet verhout, sterft deze in de winter bovengronds volledig af; terugsnoeien in de late herfst is mogelijk.
Vermeerdering: de plant zaait zich vaak zelf uit via de lichte zaden (diasporen).
Goede partner: Achillea millefolium – deze deelt vergelijkbare standplaatseisen en biedt een contrast in structuur.
Solanum americanum behoort tot de familie van de nachtschadeachtigen (Solanaceae). In Centraal-Europa komt de soort vooral voor op warme, stikstofrijke ruderale locaties. De kruidachtige plant bereikt een hoogte van 0,92 m. De bladeren zijn breed en hebben een oppervlakte van circa 773 mm². De verspreiding vindt plaats via zeer lichte zaden die door wind of dieren over grote afstanden worden getransporteerd.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →