Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSpergula arvensis subsp. linicola
Spergula arvensis subsp. linicola is herkenbaar aan de smalle, naaldachtige bladeren die in kransen rond de stengel staan. Als archeofyt is de soort nauw verbonden met de historische vlascultuur. In de natuur wordt de plant als uitgestorven of verdwenen beschouwd (Rode Lijst 0). Een botanische bijzonderheid is dat de plant geen mycorrhiza-symbiose met bodemschimmels aangaat.
Botanische zeldzaamheid: een historisch cultuurgewas voor de tuin.
De ecologische waarde van Spergula arvensis subsp. linicola ligt primair in de status als uitgestorven of verdwenen soort (Rode Lijst 0). Tuinbestanden fungeren als genetische reserve voor een plant die in het wild verloren is gegaan. Er zijn momenteel geen specifieke gegevens over interacties met insecten bekend. Als historische cultuurbegeleider getuigt de soort van vroege agrarische ecosystemen.
Spergula arvensis subsp. linicola is niet kinderveilig. Voorkom dat kleine kinderen plantendelen in de mond steken. Vanwege de karakteristieke naaldvormige bladeren in kransen is verwarring met sterk giftige soorten onwaarschijnlijk.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.27 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Gebaseerd op het historische voorkomen op akkers, heeft de plant behoefte aan open bodemoppervlakken.
Planttijd: Zaaien kan in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot eind november, mits de bodem open en vorstvrij is.
Bodemgesteldheid: De plant is niet-mycorrhizavormend (NM), wat betekent dat zij geen symbiose aangaat met bodemschimmels en voedingsstoffen direct opneemt.
Verzorging: Als eenjarige plant is de soort afhankelijk van jaarlijkse herbezaaiing; laat de zaadstanden in de nazomer daarom staan.
Vermeerdering: De vermeerdering vindt plaats via de fijne zaden die na rijping uitvallen.
Veiligheid: De plant is geclassificeerd als niet kinderveilig.
Combinatieadvies: Linum usitatissimum deelt dezelfde cultuurgeschiedenis en vormt een passende combinatie.
Spergula arvensis subsp. linicola behoort tot de familie van de anjerachtigen (Caryophyllaceae). Oorspronkelijk kwam deze ondersoort in heel Centraal-Europa voor als begeleidende soort in vlasvelden, maar is inmiddels nagenoeg uit het landschap verdwenen. De plant kenmerkt zich door een opgaande groeiwijze en klierharen. De soort wordt beschouwd als inheems of als een ingeburgerde archeofyt.
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →