Nog geen soortfoto beschikbaar
Sphagnum teres
De redactionele teksten van dit profiel zijn met AI opgesteld op basis van de hieronder genoemde wetenschappelijke gegevens en bronnen en naar deze taal vertaald.
Sphagnum teres valt op door zijn slanke, vaak bruinachtig getinte stengels en de kenmerkende afstaande takblaadjes. Deze soort fungeert als een natuurlijke spons die het microklimaat reguleert. In de dichte kussens vinden gespecialiseerde micro-organismen en amfibieën, zoals de bruine kikker (Rana temporaria), waardevolle vochtige schuilplaatsen. Omdat de soort inheems is in Midden-Europa, past deze uitstekend in natuurlijke vegetaties op vochtige locaties.
De levende spons voor de tuin: reguleert vochtigheid en koelt op warme dagen.
De ecologische waarde ligt primair in de hydrologie. Als levende wateropslag koelt het mos de omgevingstemperatuur door verdamping en biedt het bescherming aan vochtminnende insecten. Het vormt de basis voor complexe voedselwebben in moerastuinen, waarvan vogels indirect profiteren. De dichte tapijten voorkomen bodemerosie aan vijveroevers. Voor amfibieën vormt het mos een belangrijke schuilplaats tijdens droge zomerperiodes.
De plant wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Hoewel er geen acute giftigheid bekend is, is voorzichtigheid geboden in tuinen met kleine kinderen, met name vanwege de risico's die het natuurlijke habitat (moerassen/vijveroevers) met zich meebrengt. Verwarring met giftige bloemplanten is vanwege de mosachtige groeivorm uitgesloten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Sphagnum teres behoort tot de groep van de bladmossen en is wijdverspreid in Midden-Europa. Het natuurlijke habitat omvat laagvenen, trilvenen en kwelrijke bosranden. De soort kenmerkt zich morfologisch door een slanke groeiwijze en vaak neergebogen takblaadjes, wat het mos een ruig uiterlijk geeft. In tegenstelling tot veel andere veenmossen is deze soort relatief tolerant ten opzichte van opgeloste mineralen in het water.
•TraitCH — CC BY 4.0TraitCH 2.0 contributors; imported as source-preserving NaturKompass taxon evidence.
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →
Laatste update: 05-02-2026. Correcties kunnen via het feedbackformulier worden gemeld.