Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Spiraea douglasii

FamilieGeslacht: SpiersträucherNeophytRode Lijst: nb⚠️ Invasieve soort

⚠️

Invasieve uitheemse soort

Deze soort is geclassificeerd als invasieve neofyt. Ze kan inheemse ecosystemen schaden en mag niet in de natuur worden uitgezet. Informeer vóór het planten naar regionale voorschriften.

🌿

Soorten

interageren

🔗

Interacties

gedocumenteerd

Over deze soort

Spiraea douglasii valt op door de dichte, purperroze bloeiwijzen die rechtop aan de taktoppen staan. Als neofyt is deze soort in tuinen aanwezig, maar vanwege het invasieve karakter (het verdringen van inheemse soorten) is voorzichtigheid geboden. De struik biedt van juni tot september een nectarbron voor insecten zoals de Spialia sertorius en de Bombus lucorum.

Zomerse bloeiwijzen op 1,79 m hoogte: een trekpleister voor dikkopjes.

Ecologisch netwerk

Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina

Ecologisch netwerk laden…

BestuivingBloembezoek

Jaarcyclus

Maart-aprilUitloop en ideale planttijd in het voorjaar

Juni-septemberBloeiperiode en hoofdactiviteit voor insecten

Augustus-septemberZaadrijping (risico op ongecontroleerde verspreiding)

Oktober-novemberPlanttijd in het najaar zolang de bodem vorstvrij is

December-februariWintersnoei voor verjonging van de verhoute takken.

Veiligheidsinstructie

Spiraea douglasii wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Hoewel er geen acute vergiftigingsgevallen bij mensen gedocumenteerd zijn, dient consumptie van plantendelen door kinderen en huisdieren te worden voorkomen. Bij twijfel contact opnemen met het antigifcentrum.

Standplaats & kenmerken

Licht

Halbschatten

Vochtigheid

Frisch (Mäßig feucht)

Bodem

Mittelzehrer (Normaler Boden)

Bloeitijd

Jun – Sep

Bodemreactie

Mäßig sauer bis neutral

Bioregio

Continental

Nectarwaarde

Pollenwaarde

Groeivorm

Strauch

Verhouting

Verholzt

Bladtype

Breitblättrig

Bladfenologie

Laubabwerfend

Planthoogte

1.787 m

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Wetenschappelijk profiel

De struik behoort tot de familie Rosaceae in de orde Rosales. Hoewel de soort oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt, is deze in grote delen van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland verspreid en vestigt zich bij voorkeur op vochtige standplaatsen zoals oevers of vochtige bosranden. De plant bereikt een hoogte van 1,79 m en vormt krachtige, verhoute scheuten. De langwerpig-ovale bladeren zijn aan de onderzijde vaak fijn behaard.

Bestuivers & bezoekers

19 soorten interageren met deze plant

Aardhommel Kalkgraslanddikkopje Veenhommel Veldhommel WoudparelmoervlinderApis melliferaBoloria charicleaBoloria freijaBoloria friggaBoloria polarisGehakkelde aurelia Gewone geurgroefbij Grote vos Late hommelMuschampia cribrellumMuschampia tessellumRoodpotige groefbijSpialia orbiferSpialia rosae

Overige bloembezoekers

2 andere soorten bezoeken de bloemen

Bruchidius villosus Harmonia axyridis

Bronnen & dataherkomst

•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)

•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)

•Interaktionsdaten via GloBI (CC-BY 4.0)

•Middleton-Welling_2020

•FloraWeb / BfN

•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)

•EuPPollNet — Kuppler et al. (2025), DOI: 10.1111/geb.70000 (CC BY 4.0)

•Database of Pollinator Interactions (DoPI) — Pocock et al. (2022), DOI: 10.1002/ecy.3801 (CC BY)

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)

•DAISIE — Roy H et al. (2019), DOI: 10.15468/ybwd3x (CC BY 4.0)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →