
Stellaria media
38
Soorten
interageren
46
Interacties
gedocumenteerd
14
Gastheerrelaties
Soorten
Stellaria media valt op door de piepkleine, witte stervormige bloemen met vijf diep ingesneden kroonbladen, waardoor ze op tien lijken. Als archeofyt is deze plant een vaste waarde in de tuin. Ze dient als belangrijke rupswaardplant voor nachtvlinders zoals de koekoeksbloem-uil (Hadena bicruris) en de tandvlinder (Hada plebeja). Omdat de plant het hele jaar door bloeit, biedt ze insecten zelfs op milde winterdagen voedsel.
365 dagen in dienst van de natuur: de onvermoeibare jaarrondbloeier voor nachtvlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Stellaria media is een belangrijke pijler voor de lokale insectenwereld. Het is een essentiële rupswaardplant voor diverse nachtvlinders, waaronder Lacanobia splendens, Xestia c-nigrum en Euphyia biangulata. Ook biedt ze een levensbasis voor zeldzamere soorten zoals Actebia praecox en Eugnorisma depuncta. Omdat de bloeiperiode van januari tot december loopt, vinden bestuivers zelfs in de winter voedsel. In het koude seizoen zijn de zaden bovendien een energiebron voor zangvogels.
Stellaria media wordt als niet kinderveilig geclassificeerd vanwege het risico op verwarring met het giftige Anagallis arvensis, dat echter meestal oranjerode bloemen heeft. Een betrouwbaar kenmerk van Stellaria media is de enkele, in de lengte lopende haarlijst op de stengel.
Licht
Halbschatten
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Starkzehrer (Nährstoffreicher/Fetter Boden)
Bloeitijd
Jan – Dez
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Continental
Groeivorm
Krautige Pflanze
Verhouting
Nicht verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
0.152 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een plek in de halfschaduw met verse, constant licht vochtige grond.
Als plant met een hoge voedingsbehoefte gedijt ze het best in humusrijke, voedzame tuingrond.
De ideale planttijd is tussen maart en mei of van september tot eind november, zolang de bodem open is.
Actieve vermeerdering is meestal niet nodig, aangezien de plant zichzelf voortdurend regenereert via zaden en kruipende stengels.
Voorkom bodemverdichting zodat de fijne wortels zuurstof kunnen opnemen.
In de winter fungeert de plant als levende mulchlaag die het bodemleven tegen vorst beschermt.
Terugsnoeien is niet nodig, aangezien de plant laag blijft.
Goede partner: Glechoma hederacea – beide delen de voorkeur voor voedselrijke bodems en vormen samen een dichte, ecologisch waardevolle bodembedekking.
Stellaria media behoort tot de familie van de anjerachtigen (Caryophyllaceae) en is inheems in Centraal-Europa. De plant geeft de voorkeur aan verse, voedselrijke standplaatsen in de halfschaduw. Een morfologisch kenmerk is de eenrijige haarlijn op de stengel, die dauwwater naar de wortels leidt. De plant maakt gebruik van AM-mycorrhiza en staat op de Rode Lijst als niet bedreigd (*).
13 soorten interageren met deze plant
14 soorten gebruiken deze plant als gastheer
11 andere soorten bezoeken de bloemen
•DoPI - Database of Pollinator Interactions (UK)
•EuPPollNet (Zenodo 10.5281/zenodo.14747448)
•EuPPollNet (CC BY 4.0) – Hervías-Parejo et al. 2023, Zenodo doi:10.5281/zenodo.7985884
•Cook et al. (2025) UK Butterfly & Moth Traits (DOI: 10.5285/dbc7cc17-cbbd-49dd-bab4-8e8855768d66)
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
•Foto: © Adobe Stock / AdobeStock_570065997
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →