Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSurnia ulula
Herkomst onbekend
NSR v20260516 (Nederlands Soortenregister) · 100 % · 2026
Surnia ulula is een middelgrote uil met een opvallend lange staart en een dichte, donkere dwarsbandering op de lichte onderzijde, die doet denken aan het verenkleed van een sperwer. In tegenstelling tot veel andere uilensoorten is deze vogel overdag actief en zit hij vaak goed zichtbaar op boomtoppen. Als roofvogel voedt hij zich voornamelijk met kleine zoogdieren en incidenteel met kleinere vogels. Nesten worden bij voorkeur aangelegd in boomholtes of in verlaten nesten van grotere vogels. In deze regio's treedt de soort voornamelijk op als zeldzame wintergast, die in de koude maanden open landschappen opzoekt om te foerageren. Het behoud van oude bomen en het vermijden van chemische middelen voor knaagdierbestrijding ondersteunen deze gast. Een tuin met een rijke structuur en hoge uitkijkposten biedt ideale omstandigheden voor de jacht. In februari is de kans het grootst om dit dier te observeren, voordat het terugkeert naar de noordelijke broedgebieden. De valkachtige vluchtstijl onderscheidt de soort duidelijk van andere uilen.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Zoals alle inheemse uilensoorten is Surnia ulula streng beschermd volgens de natuurwetgeving. Omdat de vogel vaak weinig schuwheid vertoont ten opzichte van mensen, is een respectvolle afstand bij observatie noodzakelijk om het dier niet te verstoren. Vanwege de karakteristieke dwarsbandering is verwarring met de sperwer mogelijk.
Körper
Vleugelspanwijdte
23.14 cm
Gewicht
308.5 g
Max. Lebensalter
16.166667 Jahre
Fortpflanzung
Wurfgröße / Gelege
7, 1× pro Jahr
Bebrütungsdauer
27.25 Tage
Ausflugalter
30 Tage
Geschlechtsreife
~1 Jahre
Ernährung & Verhalten
Surnia ulula behoort tot de familie van de echte uilen (Strigidae) en is de enige soort binnen zijn geslacht. Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat de boreale naaldbossen van Eurazië en Noord-Amerika. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland staat de soort genoteerd als een regelmatige, zij het zeldzame, wintergast. De uil neemt een ecologische uitzonderingspositie in, aangezien de levenswijze en lichaamsbouw sterk zijn aangepast aan dagactieve roofvogels. Hij onderscheidt zich van vergelijkbare roofvogels door de massieve uilenkop en de typische gezichtssluier.
•Neff et al. (2025) — Swiss Moth Traits, DOI: 10.5281/zenodo.14506883 (CC BY)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →