Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieSyringa josikaea
Syringa josikaea valt op door de strak opgaande, dieppaarse bloempluimen en de opvallende, donkerglanzende bladeren. In vergelijking met de gewone sering bloeit deze soort later, wat de bloeiperiode in de tuin verlengt. De struik dient als waardevol schuil- en nestgehölz voor vogels zoals de merel (Turdus merula). Vanwege de robuustheid en het aanpassingsvermogen is de soort geschikt voor natuurlijke heggen, waarbij de structuurvariatie wordt vergroot en schuilplaatsen voor vogels worden gecreëerd.
Structuurrijk vogelbeschermingsgehölz met laatbloeiende paarse pracht.
De ecologische waarde van deze soort ligt primair in de functie als structuurgehölz. Door de dichte vertakking biedt de plant nestgelegenheid voor heggenbroeders zoals de zwartkop (Sylvia atricapilla). De late bloeitijd vormt een aanvulling op het voedselaanbod. In de winter bieden de verhoute structuren overwinteringsplaatsen voor diverse insecten. De soort draagt bij aan de verticale diversiteit, beschermt de bodem tegen uitdroging en verbetert het microklimaat.
Syringa josikaea is niet geclassificeerd als veilig voor consumptie. Alle plantendelen, in het bijzonder de schors en onrijpe vruchten, bevatten stoffen die bij inname misselijkheid kunnen veroorzaken. In tuinen met kleine kinderen is voorzichtigheid geboden om consumptie van plantendelen te voorkomen.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Feucht
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Aug
Bioregio
Continental
Groeivorm
Strauch
Verhouting
Verholzt
Bladtype
Breitblättrig
Planthoogte
3.24 m
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats in de volle zon of halfschaduw.
De struik gedijt op normale tuingrond, mits deze matig vochtig is en niet uitdroogt.
Plant de struik bij voorkeur tussen maart en mei of in het najaar van september tot eind november.
Zorg voor een ruim plantgat zodat de wortels zich goed kunnen ontwikkelen.
Een gift van rijpe compost in het voorjaar ondersteunt de vitaliteit en bloei.
Na de bloei kunnen oude bloeiwijzen worden verwijderd om zaadvorming te beperken.
Sterke snoei is zelden nodig, aangezien de struik van nature een goede vorm behoudt.
Vermeerdering is mogelijk via stekken die in de vroege zomer worden genomen.
Geschikte combinatie: Rosa canina; beide soorten delen vergelijkbare bodemeisen en vormen samen een dicht struweel voor vogelbescherming.
Syringa josikaea behoort tot de familie van de Oleaceae. De soort is inheems in berggebieden. Botanisch kenmerkt de plant zich door breed-elliptische bladeren die aan de onderzijde opvallend blauwgroen gekleurd zijn. Als bladverliezende struik bereikt de plant een hoogte van ongeveer drie tot vier meter. De groeiwijze is strakker en minder uitdijend dan bij veel verwante siercultivars.
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Checklist Alien Plants Belgium — Verloove F (2023), Botanic Garden Meise (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →