Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratie

Syringa persica

FamilieGeslacht: Syringa

Over deze soort

Syringa persica onderscheidt zich door de fijne, lancetvormige bladeren en de geurende, losse bloempluimen in een zachte violette kleur. In vergelijking met de gewone sering groeit deze struik compacter en sierlijker met overhangende takken. De plant is geschikt voor kleinere tuinen en gedijt het beste op een zonnige standplaats.

Een geurend stukje natuur: Syringa persica overtuigt door gratie.

Ecologische betekenis

Syringa persica fungeert als inheems houtgewas in Oostenrijk. De intense geur van de bloemen trekt diverse nectarzoekende insecten aan. Door de dichte en fijne vertakking biedt de struik schuilplaatsen voor lokale kleine fauna. Als regionaal aangepaste soort past de plant in natuurlijke heggen en draagt bij aan de lokale diversiteit aan houtgewassen.

Jaarcyclus

Feb-mrtWinterrust en lichte onderhoudssnoei

Apr-meiUitloop van de bladeren en voorjaarstijd voor aanplant

Mei-junHoofdbloeiperiode met sterke geurontwikkeling

Jul-augRijping van de zaaddozen

Sep-novNajaarstijd voor aanplant

Dec-janWinteraspect door de filigrane takstructuur

Veiligheidsinstructie

Syringa persica is niet veilig voor kinderen. De plant bevat bitterstoffen zoals syringine, die bij consumptie van grotere hoeveelheden ongemak kunnen veroorzaken. Voorkom dat plantendelen door kleine kinderen worden geconsumeerd.

Standplaats & kenmerken

Licht

—

Vochtigheid

—

Bodem

—

Bloeitijd

—

Groeivorm

Strauch

Verhouting

Verholzt

Planthoogte

2.479 m

Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)

Verzorging & teelt

•

Kies een zonnige tot licht beschaduwde standplaats voor een rijke bloei.

•

De bodem dient goed doorlatend en matig droog tot vers te zijn; vermijd wateroverlast.

•

Een normale, humusrijke tuingrond met voldoende kalkgehalte is ideaal.

•

De optimale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).

•

Graaf het plantgat twee keer zo groot als de kluit.

•

Geef de struik tijdens de aanplantfase regelmatig water; daarna is de plant redelijk droogteresistent.

•

Een lichte snoei direct na de bloei houdt de struik compact en vitaal.

•

Vermeerdering kan in de winter plaatsvinden via stekhout.

•

Een gift compost in het voorjaar volstaat doorgaans als bemesting.

•

Geschikte partner: Aster amellus, aangezien beide soorten de voorkeur geven aan zonnige, kalkrijke standplaatsen.

Wetenschappelijk profiel

Syringa persica is een vertegenwoordiger van het geslacht Syringa. De soort is inheems in Oostenrijk en geeft de voorkeur aan warme, lichte standplaatsen. Een opvallend kenmerk zijn de smalle, lancetvormige bladeren, die aanzienlijk fijner zijn dan die van Syringa vulgaris. De struik bereikt doorgaans een hoogte van twee tot drie meter en heeft een fijn vertakte groeivorm. De bloemen staan in losse pluimen en verspreiden een intense geur.

Video's

1 video over Syringa persica

Diese 5 Frühblüher füttern Wildbienen, wenn sonst noch nichts blüht - Gartenexpedition #naturgarten

Bronnen & dataherkomst

•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)

•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)

•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)

•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)

Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →