Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum atactum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum atactum valt op door de felgele bloemhoofdjes op holle stengels boven een rozet van diep ingesneden bladeren. Deze paardenbloemsoort dient als nectarplant voor diverse insecten. Volgens bestuivingsgegevens profiteren onder andere de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe) en de bergparelmoervlinder (Melitaea varia) van de nectar. De soort staat op de Rode Lijst als niet bedreigd.
Belangrijke nectarbron voor zeldzame parelmoervlinders zoals Melitaea phoebe.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Deze paardenbloem is een belangrijke nectarbron voor diverse dagvlinders. Volgens actuele bestuivingsgegevens wordt het aanbod benut door soorten zoals de distelvlinder (Vanessa virginiensis) en de Spaanse parelmoervlinder (Euphydryas desfontainii). Ook voor parelmoervlinders zoals Melitaea aetherie, Melitaea ornata en de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe) is de plant van belang. Tijdens de bloei biedt de plant geconcentreerde energie voor vliegende insecten. Later in het jaar vormen de rijpende zaden een voedselbron voor zaadetende vogels. Als archeofyt is de soort geïntegreerd in het lokale ecosysteem.
Taraxacum atactum is niet geclassificeerd als kindveilig. Het witte melksap in de stengels en bladeren kan bij huidcontact allergische reacties of irritaties veroorzaken. Consumptie van grotere hoeveelheden plantendelen door kinderen of huisdieren wordt afgeraden, aangezien dit tot ongemak kan leiden.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
De beste periode voor het planten is het voorjaar van maart tot mei.
Alternatief kan er in het najaar tussen september en november worden geplant, mits de bodem vorstvrij is.
Kies een standplaats met een normale tuingrond; de soort is zeer aanpasbaar.
Een doorlatende bodem is belangrijk om wateroverlast bij de diepe penwortel te voorkomen.
Omdat de plant een arbusculaire mycorrhiza (AM) vormt, dient het gebruik van minerale meststoffen te worden vermeden.
Een levende bodem met organisch materiaal ondersteunt de nutriëntenopname optimaal.
Om zelfuitzaai te beheersen, kunnen de uitgebloeide bloemhoofdjes voor de zaadrijping worden verwijderd.
Voor een natuurlijk beeld kunnen de zaadstanden blijven staan als voedselbron voor vogels.
De vermeerdering vindt in de zomermaanden plaats via de vliegende zaden.
Lotus corniculatus is een geschikte buurplant, aangezien beide soorten vergelijkbare standplaatseisen hebben en het aanbod voor bestuivers aanvullen.
Taraxacum atactum behoort tot de familie Asteraceae binnen de orde Asterales. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Spanje en is in onze regio gevestigd als archeofyt. De plant kenmerkt zich door een krachtige penwortel en een bladrozet aan de basis. Een bijzonder kenmerk is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose tussen wortels en bodemschimmels voor een verbeterde nutriëntenopname. De soort staat op de Rode Lijst als niet bedreigd.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →