Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum commixtum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum commixtum is herkenbaar aan de felgele bloemhoofdjes en de karakteristieke rozetvorm. Deze soort gedijt op schrale gronden en draagt bij aan de biodiversiteit. De bloemen dienen als nectarplant voor diverse vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe en Melitaea ornata. De plant is geschikt voor zonnige, voedselarme standplaatsen.
Vroege nectarbron voor zeldzame vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Taraxacum commixtum fungeert als een essentiële nectarplant voor diverse dagvlinders, waaronder Vanessa virginiensis, Euphydryas desfontainii, Melitaea aetherie en Melitaea varia. De bloei begint in april, wat een belangrijke energiebron vormt in een vroeg stadium van het seizoen. De penwortel draagt bij aan bodemverluchting en stimuleert het microbiële bodemleven.
De plant is niet veilig voor consumptie. Het witte melksap kan bij huidcontact irritatie veroorzaken en mag niet in de ogen komen. Bij inname van grote hoeveelheden kunnen maagklachten optreden; raadpleeg bij twijfel een arts of het antigifcentrum.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Apr – Mai
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats (Ellenberg lichtgetal 7).
De bodem dient vers (matig vochtig) te zijn; vermijd wateroverlast.
Plant in een schraal substraat (Ellenberg nutriëntgetal 3); op bemeste gronden wordt de soort verdrongen door grassen.
De ideale planttijd is in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), zolang de bodem bewerkbaar is.
Bij een te voedselrijke bodem kan de standplaats worden verschraald met zand.
Laat uitgebloeide bloemhoofdjes staan voor zaadverspreiding.
Bemesting is niet nodig, aangezien de soort is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Geschikte partner: Achillea millefolium, die vergelijkbare eisen stelt aan licht en nutriënten.
Deze soort behoort tot de familie Asteraceae en wordt in de regio beschouwd als inheems of archeofyt, met een oorspronkelijk verspreidingsgebied dat onder meer Spanje omvat. De plant geeft de voorkeur aan zonnige standplaatsen met een lage nutriëntenbeschikbaarheid (schrale bodem). Morfologisch kenmerkt de soort zich door een penwortel en het vermogen tot mycorrhiza-symbiose. Op de Rode Lijst staat de soort in categorie D (onvoldoende gegevens).
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →