Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum cordatum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum cordatum is herkenbaar aan de karakteristieke, hartvormig ingesneden bladeren en de heldergele bloemhoofdjes. Als archeofyt is deze soort stevig verankerd in de natuur. De plant fungeert als een essentiële nectarplant voor gespecialiseerde vlindersoorten, zoals de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe) en de Spaanse parelmoervlinder (Euphydryas desfontainii).
Gele energiebron voor zeldzame parelmoervlinders en een vitale bodem.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze soort is een sleutelplant voor diverse aurelia's. Vooral parelmoervlinders zoals de Spaanse parelmoervlinder (Euphydryas desfontainii) en de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe) gebruiken de plant intensief als nectarplant. Ook de Amerikaanse distelvlinder (Vanessa virginiensis) en gespecialiseerde soorten zoals Melitaea aetherie, Melitaea ornata en de bergparelmoervlinder (Melitaea varia) bezoeken de bloemen. De zaden dienen in de nazomer en herfst als voedselbron voor zangvogels. De penwortel en mycorrhiza-symbiose dragen bij aan de beluchting en vitaliteit van de bodem.
Taraxacum cordatum is niet veilig voor consumptie. Het witte melksap kan bij huidcontact irritaties veroorzaken. Bij inname van grote hoeveelheden door kinderen dient contact te worden opgenomen met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een zonnige tot halfschaduwrijke standplaats.
De bodem dient matig voedselrijk en vers te zijn; vermijd zowel wateroverlast als volledige uitdroging.
Planttijd in het voorjaar is van maart tot mei, in het najaar van september tot november.
Houd een plantafstand van circa 20 centimeter aan voor een gezonde ontwikkeling van de rozetten.
Bemesting is doorgaans niet nodig, aangezien de plant via mycorrhiza efficiënt voedingsstoffen opneemt.
Laat de zaadstanden na de bloei in mei staan voor natuurlijke uitzaaiing.
Vermeerdering geschiedt via de zaden in de vroege zomer.
Goede combinatie: Campanula patula, die vergelijkbare standplaatsen verkiest.
Taraxacum cordatum behoort tot de familie Asteraceae binnen de orde Asterales. De soort wordt geclassificeerd als inheems of archeofyt en komt voor in Europa, met een verspreidingszwaartepunt tot in Spanje. Typische habitats zijn verse weiden en bermen, waar de plant dankzij een penwortel drogere perioden goed doorstaat. Een bijzonder kenmerk is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose met bodemschimmels die de nutriëntenuitwisseling bevordert. De morfologie wordt gekenmerkt door de naamgevende bladvorm en de holle, melksap bevattende stengel.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →