Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum exsertiforme
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum exsertiforme valt op door de diep ingesneden bladslippen van de rozet. Deze inheemse soort fungeert als een belangrijke energiebron voor gespecialiseerde vlindersoorten zoals Melitaea phoebe en Melitaea varia. Door deze plant een plek te geven, wordt de lokale biodiversiteit ondersteund.
Zongele energiebron voor zeldzame vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Taraxacum exsertiforme is een essentiële nectarplant voor diverse zeldzame vlinders, waaronder Melitaea phoebe, Melitaea ornata en Melitaea aetherie. Ook trekvlinders zoals Vanessa virginiensis maken gebruik van de bloemen. Als archeofyt is de soort al eeuwenlang verankerd in het ecosysteem, waardoor veel insecten hierop zijn aangepast. In het najaar dienen de zaden als voedselbron voor zangvogels.
Taraxacum exsertiforme is niet veilig voor consumptie. Contact met het witte melksap kan bij een gevoelige huid irritatie veroorzaken. Inname van grotere hoeveelheden kan leiden tot maag- en darmklachten. Neem bij accidentele inname contact op met een arts of het antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats voor een optimale bloei.
De bodem dient diep en bij voorkeur voedselrijk te zijn voor een goede wortelontwikkeling.
Planten kan in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits er geen vorst in de grond zit.
Houd een plantafstand van ongeveer 20 tot 25 centimeter aan.
De plant vormt een arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose tussen schimmel en wortel die de nutriëntenopname verbetert.
Extra bemesting is in normale tuingrond meestal niet nodig.
Laat uitgebloeide bloemhoofdjes staan om natuurlijke uitzaaiing te bevorderen.
Goede combinatie: Achillea millefolium, aangezien deze soort vergelijkbare standplaatseisen heeft en het voedselaanbod voor insecten aanvult.
Deze soort behoort tot de familie Asteraceae en is inheems in Oostenrijk en Spanje. Het wordt geclassificeerd als een archeofyt en geeft de voorkeur aan open, zonnige standplaatsen. De morfologische kenmerken omvatten smalle, ver uitgerekte bladslippen in de grondrozet. De plant vormt een diepe penwortel, wat bijdraagt aan het overleven tijdens drogere perioden.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →