Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum horridifrons
Taraxacum horridifrons kenmerkt zich door diep ingesneden, scherp getande bladeren en felgele bloemhoofdjes. Als archeofyt, oorspronkelijk afkomstig uit Spanje, is het een zeldzame verschijning. De soort vormt een arbusculaire mycorrhiza, een symbiose tussen wortels en schimmels die bijdraagt aan de groei op uitdagende locaties. Door de Spaanse herkomst is de plant goed bestand tegen klimatologische variaties.
Een robuuste Spaanse overlever met historisch karakter.
Taraxacum horridifrons draagt bij aan het bodemecosysteem via arbusculaire mycorrhiza, een symbiose tussen wortels en schimmels die de bodemvitaliteit ondersteunt. Als Asteraceae biedt de plant nectar en pollen. De aanwezigheid als archeofyt draagt bij aan de floristische diversiteit. De zaden kunnen in de wintermaanden dienen als voedselbron voor vogels.
Deze plant is niet geclassificeerd als kindveilig. Zoals veel soorten binnen het geslacht Taraxacum bevat de plant melksap dat bij huidcontact irritatie kan veroorzaken en niet geconsumeerd mag worden.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een standplaats met veel licht, bij voorkeur in de volle zon.
De bodem dient goed doorlatend te zijn, aangezien de soort is aangepast aan droge omstandigheden.
Planten kan in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).
Zorg voor een open en vorstvrije bodem tijdens het planten.
Dankzij de arbusculaire mycorrhiza is kunstmatige bemesting niet nodig.
Extra water geven is enkel noodzakelijk bij extreme, langdurige droogte.
De vermeerdering vindt natuurlijk plaats via de zaden in het vroege voorjaar.
Laat uitgebloeide bloemstengels staan om natuurlijke uitzaaiing mogelijk te maken.
Geschikte partner: Achillea millefolium, vanwege vergelijkbare eisen aan licht en bodem.
Taraxacum horridifrons behoort tot het geslacht Taraxacum binnen de familie Asteraceae. De status als archeofyt maakt de soort cultuurhistorisch relevant, met een oorspronkelijk verspreidingsgebied in Spanje. De plant vormt een bladrozet op de bodem. Op de Rode Lijst is de soort geclassificeerd als niet bedreigd.
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →