Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum incisiforme
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum incisiforme onderscheidt zich door diep ingesneden, bijna slippige bladrozetten en de kenmerkende felgele bloemhoofdjes. Als zeldzame vertegenwoordiger van de flora, die op de Rode Lijst staat, vormt deze plant een ecologisch waardevolle niche. De soort fungeert als belangrijke voedselbron voor diverse vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe en Melitaea ornata.
Zeldzame wilde plant en magneet voor bedreigde vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze Taraxacum-soort vormt een essentiële levensbasis voor gespecialiseerde vlinders. Volgens actuele bestuivingsgegevens profiteren onder andere Vanessa virginiensis en Euphydryas desfontainii van de bloemen. Daarnaast dient de plant als belangrijke nectarplant voor diverse Melitaea-soorten, zoals Melitaea phoebe, Melitaea aetherie en Melitaea varia. Omdat de plant in de winter zaadstanden vormt, biedt deze tevens voedsel voor inheemse zangvogels. Vanwege de status op de Rode Lijst vormt elk exemplaar een waardevolle stapsteen voor het behoud van de biodiversiteit.
De plant wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Zoals bij alle Taraxacum-soorten bevat het plantensap bitterstoffen en latex, wat bij huidcontact tot irritatie kan leiden of bij consumptie van grotere hoeveelheden ongemak kan veroorzaken. Verwarring met dodelijk giftige soorten is vanwege de karakteristieke bloem- en bladvorm vrijwel uitgesloten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Mediterranean
Kies een volledig zonnige standplaats met een doorlatende, schrale bodem om wateroverlast in de wortelzone te voorkomen.
Omdat de plant in symbiose leeft met AM-mycorrhiza, dient het gebruik van minerale meststoffen achterwege te worden gelaten.
De beste planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem vorstvrij is.
Water geven is enkel noodzakelijk tijdens de aangroeiperiode en bij extreme droogte; de penwortel reikt diep in de bodem.
Vermeerdering vindt op natuurlijke wijze plaats via de vliegzaden in de zomer.
Laat de uitgebloeide bloemstengels in de winter staan, aangezien de zaden een belangrijke voedselbron vormen.
Snoeien is ecologisch niet zinvol en voor de plant niet vereist.
Goede partner: Centaurea jacea – beide soorten komen in vergelijkbare habitats voor en vullen elkaar aan als nectarplant voor vlinders.
Taraxacum incisiforme behoort tot de familie Asteraceae en wordt binnen het geslacht Taraxacum beschouwd als een inheemse of archeofytische soort. In Duitsland is de soort zeer zeldzaam en opgenomen op de Rode Lijst (status D). De plant is morfologisch aangepast aan droge, warme standplaatsen en leeft in symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels (AM-mycorrhiza), die de wortels ondersteunen bij de nutriëntenopname. Het natuurlijke verspreidingsgebied strekt zich uit tot in Spanje, waarbij de soort in Centraal-Europa uitsluitend op specifieke warme locaties voorkomt.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →