Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum lacistophylloides
Taraxacum lacistophylloides
FamilieGeslacht: Taraxacumniet inheems NederlandRode Lijst: D
Over deze soort
Taraxacum lacistophylloides is direct herkenbaar aan de diep ingesneden bladeren. Deze zeldzame paardenbloemsoort bloeit in april en mei met opvallende gele bloemhoofdjes. Als inheemse soort is de plant aangepast aan het klimaat en vormt een waardevolle toevoeging aan natuurlijke graslanden. Omdat de soort op de Rode Lijst staat met categorie D (gegevens ontoereikend), draagt vestiging bij aan het behoud van zeldzame plantendiversiteit.
Zeldzame gele bloemenpracht: een specialist voor de natuurlijke voorjaarsweide.
Ecologische betekenis
Deze soort bloeit in april en mei en biedt daarmee waardevolle hulpbronnen in de vroege helft van het jaar. Als inheemse plant is zij een authentiek onderdeel van de regionale flora in Oostenrijk en aangrenzende gebieden. Door de arbusculaire mycorrhiza draagt de plant bij aan de gezondheid en stabiliteit van het bodemleven. Vanwege de beperkte wetenschappelijke gegevens over de verspreiding is elk exemplaar in de tuin van belang voor het behoud van de regionale diversiteit. De zaden maken in het late voorjaar deel uit van de natuurlijke kringloop.
Jaarcyclus
Maart-meiplanttijd in het voorjaar
April-meihoofdbloeiperiode
Meizaadrijping en windverspreiding
September-novembertweede planttijd in het najaar
December-februarioverwintering in het bladrozet
Veiligheidsinstructie
De plant is niet veilig voor consumptie. Het witte melksap bevat bittere stoffen die bij huidcontact irritatie kunnen veroorzaken en bij inname ongeschikt zijn voor consumptie. Hoewel verwarring met dodelijk giftige planten bij deze paardenbloemvorm onwaarschijnlijk is, is voorzichtigheid geboden in de nabijheid van kleine kinderen.
Standplaats & kenmerken
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Verzorging & teelt
•
Planten bij voorkeur in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november) in een open bodem.
•
Kies een standplaats die overeenkomt met de natuurlijke groeiplaats in berggebieden of op droge graslanden.
•
Omdat de soort voor de groei afhankelijk is van arbusculaire mycorrhiza, dient kunstmest te worden vermeden.
•
De vermeerdering vindt na de bloei in mei op natuurlijke wijze plaats via windverspreiding van de zaden.
•
Snoeien is niet nodig; laat het bladrozet tijdens de winter als bodembescherming staan.
•
Zorg voor een standplaats waar geen water blijft staan (geen wateroverlast).
•
De plant is aangepast aan het Midden-Europese klimaat en heeft geen winterbescherming nodig.
•
Geschikte partner: Primula veris – beide soorten zijn inheems, bloeien gelijktijdig en vullen elkaar aan op schrale voorjaarsgraslanden.
Wetenschappelijk profiel
Taraxacum lacistophylloides behoort tot de familie Asteraceae. Het natuurlijke verspreidingsgebied omvat Spanje en Oostenrijk; in Duitsland is de gegevenssituatie voor een exacte statusbepaling (Rode Lijst D) nog ontoereikend. De plant leeft in symbiose met arbusculaire mycorrhiza, een bodemschimmelnetwerk dat de nutriëntenopname ondersteunt. Morfologisch kenmerkt de soort zich door een bladrozet op de bodem en karakteristieke, diep ingesneden bladschijven.
Bronnen & dataherkomst
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →