Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum litorale
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum litorale is herkenbaar aan de smallere, vaak vlezige bladeren en de karakteristieke gele bloemhoofdjes. Deze zeldzame soort is een waardevolle toevoeging voor gespecialiseerde tuinen en draagt bij aan het behoud van de biodiversiteit. Verschillende soorten parelmoervlinders, zoals Melitaea phoebe en Melitaea varia, maken gebruik van het nectar aanbod. Omdat de soort op de Rode Lijst als sterk bedreigd staat genoteerd, betreft het een botanische zeldzaamheid.
Zeldzame kustplant: een overlevingshulp voor bedreigde parelmoervlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Taraxacum litorale fungeert als een belangrijke nectarplant voor gespecialiseerde vlinders. Bestuivingsgegevens wijzen op bezoeken door onder meer Vanessa virginiensis, Melitaea aetherie, Euphydryas desfontainii, Melitaea ornata en Melitaea phoebe. In de wintermaanden dienen de zaadstanden als natuurlijke voedselbron voor vogels. Door deze sterk bedreigde soort aan te planten, wordt het overleven van insecten die afhankelijk zijn van zeldzame voedselplanten ondersteund.
Taraxacum litorale is niet kindvriendelijk. Zoals bij veel verwante soorten kan het melksap in de stengel bij huidcontact irritatie veroorzaken of bij consumptie leiden tot ongemak. Er is geen direct verwarringsgevaar met dodelijk giftige planten, maar contact met het sap dient te worden vermeden.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Jul
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Plant Taraxacum litorale bij voorkeur in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november).
Kies een volledig zonnige standplaats; als lichtminnende plant verdraagt deze soort geen schaduw van grotere buren.
De bodem dient doorlatend en eerder voedselarm te zijn om de natuurlijke habitat na te bootsen.
Omdat de soort een symbiose aangaat met mycorrhizaschimmels, is kunstmest contraproductief.
Water geven is alleen nodig tijdens de aangroeiperiode; daarna is de plant zeer droogteresistent.
Verspreiding via de vliegvaardige zaden vindt meestal spontaan plaats door de wind.
Verwijder uitgebloeide stengels alleen indien zelfuitzaaiing beperkt moet worden; de zaden zijn echter een waardevolle voedselbron voor vogels.
Geschikte partner: Armeria maritima, aangezien beide soorten een voorkeur hebben voor minerale, zandige bodems.
Taraxacum litorale behoort tot de familie Asteraceae en is een gespecialiseerde vorm binnen het geslacht Taraxacum. De soort is inheems of een archeofyt en komt van nature voor in onder andere Spanje. In veel regio's is de soort geclassificeerd als sterk bedreigd (Rode Lijst-categorie 2). De morfologie is aangepast aan zoute of zandige standplaatsen en de plant leeft in symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels, die de wortels ondersteunen bij de nutriëntenopname.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →