Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum longisquameum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum longisquameum is herkenbaar aan de goudgele bloemhoofdjes en de karakteristieke, opvallend lange omwindselbladen onder de bloem. Als zeldzame soort die in Duitsland op de Rode Lijst staat, draagt deze plant bij aan de biodiversiteit. De soort fungeert als nectarplant voor gespecialiseerde dagvlinders zoals deMelitaea phoebe.
Zeldzame overlever: een gele blikvanger voor bedreigde vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
De plant dient als nectarplant voor gespecialiseerde vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe, Melitaea varia, Vanessa virginiensis en Melitaea aetherie. Door de symbiose met mycorrhiza-schimmels draagt de plant bij aan een gezond bodemleven. In de winter bieden de zaadstanden voedsel voor vogels, terwijl de bladrozet beschutting biedt aan kleine insecten.
Taraxacum longisquameum bevat in de stengels en bladeren een wit melksap. Dit sap kan bij huidcontact irritaties veroorzaken en bij inname van grotere hoeveelheden leiden tot maag- en darmklachten. Verwarring met giftige voorjaarsbloeiers is door de specifieke bladvorm van de rozet grotendeels uitgesloten.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Jun
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats.
De bodem dient goed doorlatend en eerder voedselarm te zijn, passend bij de natuurlijke habitat.
Planttijd: voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot eind november) bij een open bodem.
Voorkom beschadiging van de penwortel tijdens het planten.
De soort vormt een arbusculaire mycorrhiza; vermijd daarom chemische meststoffen.
Water geven is enkel nodig tijdens de aanplantfase; gevestigde planten zijn droogteresistent.
Vermeerdering vindt plaats via de zaden in de zomer.
Laat uitgebloeide stengels staan voor natuurlijke uitzaai.
Een snoeibeurt in het late najaar is mogelijk, maar niet noodzakelijk.
Combinatieadvies: Festuca ovina, aangezien beide soorten vergelijkbare eisen stellen aan droge, schrale standplaatsen.
Taraxacum longisquameum behoort tot de familie Asteraceae. In Centraal-Europa wordt de soort geclassificeerd als archeofyt, met een oorspronkelijk verspreidingsgebied in Zuid-Europa, zoals Spanje. De plant geeft de voorkeur aan droge, warme standplaatsen. Kenmerkend zijn de holle stengels, de diep getande bladeren in een bladrozet en de specifiek verlengde buitenste omwindselbladen.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →