Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum planum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum planum is herkenbaar aan de extreem plat op de bodem liggende bladrozet en de felgele bloemhoofdjes. Deze soort gedijt op droge standplaatsen en fungeert als belangrijke nectarplant in het vroege voorjaar voor diverse vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe en Melitaea varia. De plant is geschikt voor zonnige locaties met een schrale bodem.
Vroege nectarbron voor vlinders: goudgele bloei voor schrale bodems.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Ecologisch netwerk laden…
Taraxacum planum dient als nectarplant voor gespecialiseerde vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe, Melitaea ornata en Melitaea aetherie. Ook Vanessa virginiensis en Euphydryas desfontainii zijn als bezoekers gedocumenteerd. De zaden vormen na de bloei een vroege voedselbron voor vogels.
Taraxacum planum bevat in de stengels een wit melksap met bitterstoffen, dat bij huidcontact of consumptie irritaties kan veroorzaken. Bij inname is medisch advies noodzakelijk. Voor huisdieren is de plant doorgaans onschadelijk, maar gerichte consumptie dient te worden vermeden.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Apr – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Volle zon, minimaal 6 uur direct zonlicht per dag.
Bodem: Doorlatend, zandig of kiezelhoudend; vermijd zware of natte grond.
Planttijd: Voorjaar (maart tot mei) of najaar (september tot de eerste vorst).
Plantafstand: Circa 20 cm om overlap van rozetten te voorkomen.
Bodemleven: De plant vormt een AM-mycorrhiza voor een efficiënte nutriëntenopname.
Bemesting: Niet nodig, de soort is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Onderhoud: Laat uitgebloeide bloemhoofdjes staan voor natuurlijke vermeerdering en als voedselbron voor vogels.
Combinatie: Dianthus carthusianorum deelt dezelfde eisen wat betreft droogtetolerantie.
Taraxacum planum behoort tot de familie Asteraceae en is inheems in Europa, met name in Oostenrijk en Spanje. De soort komt voor op xerotherme graslanden en zandige open bodems. In vergelijking met de algemene paardenbloem is de groeiwijze compacter en liggen de bladeren nagenoeg plat tegen het substraat aan. Deze morfologische aanpassing beperkt verdamping in droge habitats.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →