Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum procerum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum procerum valt op door de goudgele bloemhoofdjes en de robuuste groeivorm. Deze zeldzame soort is een waardevolle toevoeging aan een natuurlijke tuin en dient als voedselbron voor gespecialiseerde vlindersoorten zoals Melitaea phoebe en Melitaea varia. Het behoud van deze op de Rode Lijst vermelde soort draagt bij aan het bevorderen van de lokale biodiversiteit.
Zeldzame overlever: een magneet voor bedreigde vlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Taraxacum procerum fungeert als nectarplant voor diverse bedreigde vlindersoorten, waaronder Vanessa virginiensis, Euphydryas desfontainii, Melitaea aetherie en Melitaea ornata. De zaden die in de zomer rijpen, dienen als voedselbron voor vogels zoals de putter. Door de mycorrhiza-symbiose draagt de plant bij aan een gezond bodemleven en een stabiel ecologisch evenwicht.
De plant is niet veilig voor consumptie. Het witte melksap in de stengels en bladeren kan bij contact met de huid irritatie veroorzaken en mag niet worden geconsumeerd.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Voor een optimale groei van Taraxacum procerum gelden de volgende richtlijnen:
Standplaats: Kies een zonnige tot halfschaduwrijke plek.
Bodem: De bodem dient voedselrijk en vochthoudend te zijn.
Planttijd: Jonge planten kunnen het beste worden uitgeplant van maart tot mei of in het najaar tussen september en november, mits de grond vorstvrij is.
Onderhoud: De soort is onderhoudsarm. Vermijd het vroegtijdig maaien van de rozetten in het voorjaar om de bloei niet te verstoren.
Vermeerdering: De plant verspreidt zich via zaden die door de wind worden meegevoerd.
Combinatieadvies: Een geschikte partner is Centaurea jacea, aangezien beide soorten vergelijkbare eisen stellen aan de standplaats en samen fungeren als waardplant voor vlinders.
Deze paardenbloem behoort tot de familie Asteraceae en is een inheemse soort die in Duitsland op de Rode Lijst staat. Het verspreidingsgebied strekt zich uit van Spanje tot Centraal-Europa, waar de plant bij voorkeur groeit op voedselrijke graslanden. Een kenmerkende eigenschap is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiose tussen plantenwortels en bodemschimmels die de nutriëntenopname verbetert. De morfologie wordt gekenmerkt door een rozet van bladeren en holle bloemstengels die wit melksap bevatten.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →