Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum pseudoretroflexum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum pseudoretroflexum is herkenbaar aan de karakteristieke gele lintbloemen die samen een stralend hoofdje vormen. Als zeldzame vertegenwoordiger van de inheemse paardenbloemsoorten is deze plant een waardevol onderdeel van natuurlijke graslanden. De soort fungeert als essentiële nectarplant voor gespecialiseerde vlinders zoals deMelitaea phoebe en de Melitaea varia.
Geel goud voor zeldzame vlinders: draag bij aan biodiversiteit in de eigen omgeving.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Deze soort fungeert als belangrijke nectarplant voor diverse bedreigde vlindersoorten, waaronder Melitaea phoebe, Euphydryas desfontainii, Melitaea aetherie en Melitaea varia. In het najaar dienen de zaden als voedselbron voor vogels zoals de putter (Carduelis carduelis). De symbiose met bodemschimmels (mycorrhiza) draagt bij aan een gezond bodemleven.
De plant is niet veilig voor consumptie. Het witte melksap in de stengel kan bij huidcontact irritatie veroorzaken en bij inname van grotere hoeveelheden leiden tot maag- en darmklachten. Bij inname door kinderen dient contact te worden opgenomen met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats voor een optimale nectarproductie.
De bodem dient goed doorlatend te zijn; bij zware grond kan zand worden toegevoegd om de bodem te verschralen.
Planttijd voorjaar: jonge rozetten kunnen van maart tot mei worden geplant.
Planttijd najaar: aanplant is mogelijk van september tot november, mits er geen vorst in de grond zit.
Houd een plantafstand van circa 20 centimeter aan.
Water geven is doorgaans alleen nodig tijdens de aanplantfase, aangezien de penwortel later diepere watervoorraden bereikt.
Laat uitgebloeide bloemhoofdjes staan om natuurlijke zaadvorming te bevorderen.
Deze soort behoort tot de familie Asteraceae en is in Oostenrijk geclassificeerd als inheems. De plant geeft de voorkeur aan open, zonnige standplaatsen en vormt de typische bladrozet. Op de Rode Lijst staat de soort in categorie D (onvoldoende gegevens), wat de zeldzaamheid en de noodzaak voor verder onderzoek benadrukt. Een bijzonder kenmerk is de symbiose met arbusculaire mycorrhiza (AM), een schimmel-wortelinteractie die de opname van voedingsstoffen uit de bodem verbetert.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →