Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum replicatum
Taraxacum replicatum is herkenbaar aan de karakteristieke gele bloemhoofdjes en de typische getande bladrozet. Als inheemse soort verrijkt deze plant de biodiversiteit en ondersteunt de bodembiologie via een symbiose met mycorrhizaschimmels. Omdat de soort in de Duitse Rode Lijst onder categorie D (onvoldoende gegevens) valt, betreft het een botanische zeldzaamheid.
Zeldzame archeofyt: een botanische bijzonderheid voor de natuurlijke tuin.
Dankzij de arbusculaire mycorrhiza is deze soort verbonden met het ondergrondse netwerk, wat de nutriëntenuitwisseling in de bodem en de algehele plantgezondheid bevordert. Als archeofyt vormt de plant een onderdeel van het cultuurlandschap. De classificatie in de Duitse Rode Lijst (categorie D) onderstreept het belang van het behoud van deze weinig onderzochte soort voor de microbiële diversiteit in de bodem.
Taraxacum replicatum is niet kindvriendelijk. Contact met het melksap kan bij gevoelige personen reacties veroorzaken. Bij accidentele inname contact opnemen met een antigifcentrum.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Mediterranean
Planttijd: Jonge planten bij voorkeur in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november) uitplanten.
Bodem: De plant vereist een doorlatende ondergrond voor de ontwikkeling van de penwortel.
Standplaats: Een volledig zonnige plek is noodzakelijk.
Waterbehoefte: De bodem matig vochtig houden; wateroverlast vermijden.
Bemesting: Geen minerale meststoffen gebruiken om de arbusculaire mycorrhiza niet te verstoren.
Vermeerdering: De soort verspreidt zich via vliegzaden; dit kan worden bevorderd door de zaadstanden te laten staan.
Onderhoud: Snoeien is niet nodig, aangezien de bladrozet in de winter op de grond blijft.
Taraxacum replicatum behoort tot de familie van de composieten (Asteraceae). De soort is oorspronkelijk inheems in Spanje en wordt in de regio geclassificeerd als een archeofyt. Het natuurlijke habitat bestaat voornamelijk uit open terreinen met veel zonlicht. Een morfologisch kenmerk is de krachtige penwortel, die een arbusculaire mycorrhiza (een schimmelsymbiose voor verbeterde nutriëntenopname) aangaat, wat de plant verankert in het bodemecosysteem.
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →