Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum scanicum
Taraxacum scanicum valt op door zijn sierlijke verschijning en vaak diep ingesneden bladeren. In tegenstelling tot de algemene paardenbloem is deze soort gespecialiseerd in schrale standplaatsen. Met een bloeiperiode van april tot mei levert de plant een bijdrage aan het voedselaanbod in het voorjaar. De soort gedijt op zonnige plekken met een lage nutriëntenbeschikbaarheid.
Sierlijke specialist voor zonnige, schrale graslanden en een gezond bodemleven.
De ecologische waarde van deze soort komt tot uiting in de bloeiperiode van april tot mei, waarin nectar en pollen beschikbaar zijn voor bloembezoekende insecten. Een essentieel aspect is de AM-mycorrhiza (arbusculaire mycorrhiza), een levensgemeenschap tussen schimmels en plantenwortels die de nutriëntenuitwisseling in de bodem optimaliseert. Als specialist voor schrale bodems bezet Taraxacum scanicum niches die door concurrerende soorten worden gemeden, wat bijdraagt aan de stabilisatie van plantengemeenschappen op schrale standplaatsen. In de wintermaanden biedt de bladrozet een schuilplaats voor kleine bodemorganismen.
Taraxacum scanicum is niet kindveilig. Zoals bij alle Taraxacum-soorten bevatten de stengels en bladeren een wit melksap dat bij huidcontact irritatie kan veroorzaken. Consumptie van grotere hoeveelheden kan bij gevoelige personen of kinderen leiden tot maag-darmklachten.
Licht
Sonne
Vochtigheid
Frisch (Mäßig feucht)
Bodem
Schwachzehrer (Magerer Boden)
Bloeitijd
Apr – Mai
Bodemreactie
Mäßig sauer bis neutral
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Taraxacum scanicum vereist een standplaats in de volle zon. De bodem moet geschikt zijn voor planten met een lage nutriëntenbehoefte; bemesting is niet gewenst. De bodemvochtigheid dient 'vers' te zijn, wat neerkomt op matig vochtige grond zonder wateroverlast. De ideale planttijd is tussen maart en mei of in het najaar van september tot november, mits de bodem bewerkbaar is. De plant vormt een AM-mycorrhiza (symbiose met een wortelschimmel), waardoor een gezond bodemleven bevorderlijk is. Vermeerdering vindt plaats door het zaaien van de zaden direct na rijping.
Taraxacum scanicum behoort tot de familie Asteraceae. De soort wordt geclassificeerd als inheems of archeofyt en komt onder andere voor in Oostenrijk. Het natuurlijke habitat bestaat uit zonnige locaties op verse, maar voedselarme bodems. Morfologisch onderscheidt de soort zich van verwante soorten door de specifieke vorm van de omwindselbladeren en de roodachtige kleur van de zaden.
•FloraWeb / BfN
•EIVE 1.0 — Dengler et al. (2023), DOI: 10.3897/VCS.98324 (CC BY 4.0)
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →