Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum stereodes
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum stereodes kenmerkt zich door krachtige, opvallend stijve stengels en heldergele bloemhoofdjes. De soort oogt robuuster dan de algemene paardenbloem. Als inheemse soort op droge locaties fungeert de plant als nectarplant voor zeldzame vlindersoorten zoals Melitaea phoebe en Melitaea varia. De soort gedijt op zonnige, voedselarme standplaatsen.
Zeldzame specialist: waardevolle nectarplant voor bedreigde vlindersoorten.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Gespecialiseerde vlindersoorten profiteren van deze nectarplant. Bezoekers zijn onder meer Euphydryas desfontainii, Melitaea ornata, Vanessa virginiensis en Melitaea phoebe. Dankzij de arbusculaire mycorrhiza is de plant extreem stressbestendig. In de winter dienen de zaadstanden als voedselbron voor diverse inheemse vogelsoorten.
De plant bevat wit melksap (een mengsel van bitterstoffen) dat bij huidcontact irritatie kan veroorzaken. De plant is niet kindvriendelijk. Het dragen van tuinhandschoenen tijdens onderhoudswerkzaamheden wordt aanbevolen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
Mai – Mai
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Standplaats: Kies een volledig zonnige plek.
Bodem: Vereist een zeer schrale, droge en goed doorlatende bodem. Wateroverlast moet worden vermeden.
Planttijd: Planten in het voorjaar (maart tot mei) of in het najaar (september tot november), mits de bodem niet bevroren is.
Onderhoud: Bemesting is niet nodig en schadelijk voor het behoud van de soort. Terugsnoeien is pas zinvol na de zaadrijpheid in de nazomer.
Vermeerdering: De soort verspreidt zich zelfstandig via vliegzaden, mits er open bodemplekken aanwezig zijn.
Combinatieadvies: Galium verum is een geschikte partner, aangezien beide soorten een voorkeur hebben voor zonnige, schrale standplaatsen.
Taraxacum stereodes behoort tot de familie Asteraceae. De soort is in Duitsland geclassificeerd als bedreigd (Rote Liste D) en is inheems met een verspreidingsgebied dat zich uitstrekt tot Spanje. Het natuurlijke habitat bestaat uit xerotherme graslanden (droge, warme schrale grasmat). Morfologisch onderscheidt de plant zich door diep ingesneden bladrozetten en een symbiose met arbusculaire mycorrhiza-schimmels, die de nutriëntenopname in arme bodems bevordert.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →