Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum subundulatum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
Taraxacum subundulatum valt op door de karakteristieke gegolfde bladranden en de felgele bloemhoofdjes. Als zeldzame vertegenwoordiger van dit geslacht is de soort een waardevolle toevoeging voor een natuurlijke tuin, aangezien deze gericht gespecialiseerde vlinders ondersteunt. Met name Melitaea phoebe en Vanessa virginiensis profiteren van het nectar-aanbod.
Zeldzame gast uit het zuiden: een exclusieve nectarbron voor bijzondere vlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
Netwerk wordt geladen...
Volgens actuele bestuivingsgegevens is deze soort een essentiële voedselbron voor diverse vlinders. De betekenis voor soorten zoals Euphydryas desfontainii, Melitaea varia, Melitaea aetherie en Melitaea ornata is bijzonder groot. Door de arbusculaire mycorrhiza bevordert de plant bovendien de biologische activiteit en gezondheid van de bodem. In tegenstelling tot gecultiveerde sierplanten biedt deze paardenbloem hoogwaardige nectar en pollen die zijn afgestemd op de behoeften van vlinders.
Taraxacum subundulatum is niet kinderveilig. Het consumeren van plantendelen kan leiden tot ongemak. Voorzichtigheid is geboden, ook al veroorzaakt de plant geen ernstige vergiftigingen.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats met idealiter ten minste zes uur direct zonlicht per dag.
Planttijd in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar tussen september en november, mits de bodem vorstvrij is.
De bodem dient goed doorlatend te zijn; zware grond kan worden verschraald met zand.
Water geven is alleen nodig tijdens extreme droogte, aangezien de penwortel diepere bodemlagen bereikt.
Vermijd bemesting, aangezien de soort is aangepast aan voedselarme omstandigheden.
Laat de zaadpluizen na de bloei staan voor natuurlijke uitzaai.
Terugsnoeien is niet nodig; de verwelkte bladeren beschermen in de winter het hart van de plant.
Goede partner: Centaurea jacea – deze deelt de standplaatseisen en verlengt het nectar-aanbod voor diverse vlindersoorten.
Taraxacum subundulatum behoort tot de familie Asteraceae en wordt geclassificeerd als inheems of archeofyt. De soort is oorspronkelijk afkomstig uit Spanje en vestigt zich op open, zonnige locaties. Een botanische bijzonderheid is de arbusculaire mycorrhiza (AM), een symbiotische relatie tussen de plantenwortels en bodemschimmels voor een verbeterde nutriëntenopname. Ondanks de nauwe verwantschap met de gewone paardenbloem is de soort op de Rode Lijst geclassificeerd als niet bedreigd (*).
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →