Afbeelding volgtAI-gegenereerde illustratieTaraxacum tropaeatum
6
Soorten
interageren
6
Interacties
gedocumenteerd
De Schildbladpaardenbloem valt al van verre op door zijn markante bladvorm, die hem duidelijk onderscheidt van de gewone paardenbloem. Voor je natuurtuin is deze zeldzame composiet een echte aanwinst, omdat hij gespecialiseerde vlinders zoals de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe) magisch aantrekt. De plant is een waardevol onderdeel van onze biodiversiteit en bezet ecologische niches op zonnige locaties. Met deze soort help je gericht zeldzame vlindersoorten zoals Melitaea varia, die afhankelijk zijn van dergelijke nectarbronnen. Als je een zonnig plekje in de tuin hebt, kun je met deze soort een belangrijke stap zetten voor bedreigde insecten.
Gespecialiseerde nectarbar: een magneet voor zeldzame parelmoervlinders.
Klikken markeert verbindingen · Nogmaals klikken opent de soortpagina
network_loading_state
Volgens actuele bestuivingsgegevens is de Schildbladpaardenbloem een vitale 'tankstation' voor een verscheidenheid aan vlinders. Vooral parelmoervlinders profiteren van zijn nectar, waaronder de Melitaea aetherie, de knoopkruidparelmoervlinder (Melitaea phoebe), evenals Melitaea ornata en Melitaea varia. Ook de Amerikaanse distelvlinder (Vanessa virginiensis) en de Spaanse parelmoervlinder (Euphydryas desfontainii) behoren tot de regelmatige bezoekers. In de wintermaanden bieden de zaadstanden een aanvullende voedselbron voor vogels, mits je de uitgebloeide stengels in de tuin laat staan.
De plant wordt als niet kindvriendelijk geclassificeerd. Zoals veel paardenbloemsoorten bevat hij in zijn stengels een wit melksap dat bij contact met de huid of bij consumptie van grotere hoeveelheden ongemak of irritatie kan veroorzaken. Verwarring met de gewone paardenbloem is mogelijk vanwege de gelijkaardige bloemen, maar is ongevaarlijk.
Licht
—
Vochtigheid
—
Bodem
—
Bloeitijd
—
Bioregio
Mediterranean
Bladtype
Breitblättrig
Morfologische kenmerken: TRY ID3 (CC BY 3.0) & TRY ID81 (CC BY)
Kies een volledig zonnige standplaats, aangezien de plant veel licht en warmte nodig heeft.
De bodem moet goed doorlatend en bij voorkeur voedselarm zijn.
De planttijd is in het voorjaar van maart tot mei of in het najaar van september tot eind november, zolang de bodem vorstvrij is.
Geef alleen water tijdens extreme droogteperiodes, omdat de plant is aangepast aan droge habitats.
Bemesting is doorgaans niet nodig.
Vermeerdering verloopt eenvoudig via de vliegende zaden na de bloei.
Omdat de plant een penwortel vormt, moet deze na het aanslaan niet meer worden verplaatst.
Goede partner: de duifkruid (Scabiosa columbaria) – beide delen de voorkeur voor warme locaties en vullen elkaar prachtig aan in het ondersteunen van parelmoervlinders.
De Schildbladpaardenbloem (Taraxacum tropaeatum) behoort tot de familie van de composieten (Asteraceae). In Duitsland staat hij op de Rode Lijst, wat zijn zeldzaamheid en beschermingsstatus onderstreept. Oorspronkelijk afkomstig uit Spanje, wordt hij in Centraal-Europa beschouwd als een archeofyt (een plant die vóór het jaar 1492 door menselijk toedoen is geïntroduceerd). Hij vormt een symbiose met arbusculaire mycorrhizaschimmels (AM-schimmels in de bodem die de wortels helpen bij de opname van voedingsstoffen), wat hem op schrale locaties een voordeel geeft.
6 soorten interageren met deze plant
•Middleton-Welling_2020
•FloraWeb / BfN
•GBIF Backbone Taxonomy — GBIF Secretariat (2024), DOI: 10.15468/39omei (CC BY 4.0)
•TRY Categorical Traits (ID3) — Kattge et al. (2012), DOI: 10.17871/TRY.3 (CC BY 3.0)
•TRY Global Spectrum (ID81) — Díaz et al. (2016/2021), DOI: 10.17871/TRY.81 (CC BY)
•Govaerts R et al. (2025) — World Checklist of Vascular Plants (WCVP) v14. Royal Botanic Gardens, Kew. DOI: 10.34885/xs7h-ze42 (CC BY 4.0)
Alle data zijn gelicentieerd onder CC BY 4.0, CC0 of compatibel. Naamsvermelding volgens licentievoorwaarden. Volledig bronnenoverzicht →